Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/273 E. 2026/4190 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2026/273
Karar No
2026/4190
Karar Tarihi

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle ve 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabii tutulmasına dair Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2014/814 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararının itiraz edilmeden 21.04.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 10.12.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve sanığın basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümle, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri gereğince 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/62 Esas, 2024/385 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 25.12.2025 gün ve 94660652-105-35-24601-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2026 gün ve 2025/155158 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli kararının 21.04.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine derdest hale gelen dosyada, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapılması nedeniyle ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle maddesinde yer alan tehdit suçu yönünden de uygulanabilir hale geldiği ve uzlaştırma bürosuna gönderilen dosyada 23.02.2023 tarihli uzlaşma raporuna göre taraflar arasında uzlaşma sağlandığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hükmün açıklanmasına ve yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Hükümlünün mağdura yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesi kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu tespit edilmekle, 23.02.2024 tarihinde uzlaştırıcı tarafından tanzim olunan Uzlaştırma raporuna göre taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığı anlaşılmıştır.. Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, uzlaştırma kapsamında olması ve taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/62 Esas, 2024/385 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hükümlü ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği taraflar arasında uzlaşma sağlanması nedeniyle DÜŞMESİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2026/273, K. 2026/4190, T. 13.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2026-273-e-2026-4190-k-15f37d9e8a9c