Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/7370 E. 2026/4191 K.

KANUN YARARINA BOZMA

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle, 62/1. ve 125/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ve 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/845 esas, 2025/32 karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 09.12.2025 gün ve 94660652-105-06-26612-2025-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2025 gün ve 2025/147683 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya kapsamına göre, sanığın 14.05.2021 tarihli eylemi nedeniyle 29.07.2022 tarihinde düzenlenen iddianame üzerine Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/1588 esas, 2023/1843 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmesi üzerine ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 29.04.2025 tarihli ve 2024/1207 esas, 2025/1709 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, yine sanığın aynı eyleminden dolayı 29.07.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonunda da incelemeye konu Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/845 esas, 2025/32 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREKÇE: 1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.İnceleme konusu Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/845 esas, 2025/32 karar ve Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/1588 esas, 2023/1843 sayılı karar sayılı dosyalarında dava konusu olay, aynı mağdura karşı hükümlünün hakaret ve tehdit suçlarına ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3.5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "... (7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir....” şeklinde düzenlenmiştir. 4.Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemleri nedeniyle, daha sonra karar verilen olan Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/845 esas, 2025/32 karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

KARAR: 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2024/845 esas, 2025/32 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, hakaret ve tehdit suçlarından yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemece hükmedilen CEZALARIN KALDIRILMASINA VE İNFAZ EDİLMEMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.