Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1465 E. 2026/11744 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3704 E., 2023/2689 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, cezanın hesaplanmasına, suçun unsurlarına ve somut delil bulunmadığına, yeterli araştırmanın yapılmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise, istinaf dairesince sanık ...'ın netice cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak belirlenip 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosyadaki 21.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda suça konu yere ilişkin olarak depo olarak kullanılan yerin üzerinin bir kısmının açık bir kısmının kapalı olduğu, etrafının duvarla çevrili, bir çok yerinde kapısı olmayan ve kapı olan yerlerinin de bir kısmının kapı ve pencerelerinin açık vaziyette olduğu, metruk görünümlü eski binanın eklentisi vaziyetinde bulunduğu; suça konu depo olarak kullanılan yerin 6. Sokak yönünde 160 cm yükseklikte tel bariyer ile kapalı olduğu ancak kuzey ve batı kısmının tel örgü ile çevrilmediği ve açık vaziyette olduğu, batı yönündeki demir kapısının da kilitli olmadığı, yönündeki tespitleri karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.