Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/1327 E. 2026/5963 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1649 E., 2026/244 K. SUÇLAR : 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'na muhalefet, müstehcenlik HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve mahkûmiyet kararlarının esastan reddi, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanığın beraati, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama, kısmî esastan ret

I. 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun (5199 sayılı Kanun) 28/A-3. maddesine muhalefet suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılma kararları kaldırılan ... ve ... vekilinin temyiz istemleri bakımından yapılan incelemede; Yargılama konusu suç yönünden suçtan zarar gören sıfatlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma haklarının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılma kararı kaldırılan ... ve ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

II. 5199 sayılı Kanun'un 28/A-2. maddesine muhalefet suçundan, sanığın ayrı ayrı iki kez mahkûmiyetine dair hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz istemleri bakımından yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

III. Müstehcenlik suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 09.03.2026 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanık müdafilerinin temyiz istemleri bakımından yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinin “(12) (Değişik:2/3/2024-7499/15 md.) 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir. İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir.” hükmünü amir olduğu, yine aynı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.03.2026 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

IV. 5199 sayılı Kanun'un 28/A-3. maddesine muhalefet suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz istemleri bakımından yapılan incelemede; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2025 tarihli kararı ile 30.03.2025 tarihinde işlediği iddia olunan 5199 sayılı Kanun'un 28/A-3. maddesine muhalefet suçundan sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 11.250 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 26.04.2025 tarihinde işlendiği iddia olunan 5199 sayılı Kanun'un 28/A-3. maddesine muhalefet suçundan ise sanığın neticeten 1 yıl 13 ay hapis ve 9.300 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. İstinaf Kararın sanık müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanığın her iki tarihli suç bakımından ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri a) Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; incelemeye konu cep telefonunda yer alan görüntü, fotoğraf ve videolar, telefondan yapmış olduğu aramaların içeriği, sanık tarafından kardeşine gönderilen link, taraflar arasındaki yazışmalar ve yine sanık tarafından kardeşine gönderilen videolar ile komşu kamera kaydı incelemesinde yer alan görüntülerde yer verilen tespitler uyarınca, sanığın, 5199 sayılı Kanun'un 28/A 3. ve 6. fıkrasında düzenlenen birden fazla evcil hayvana cinsel saldırı suçlarını işlediğinin sabit olduğuna, beraat kararlarının usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı olduğuna ilişkindir.

b) Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, hazırlanan iddianame uyarınca sanık tarafından, birden fazla ev hayvanı veya evcil hayvana cinsel istismarda bulunularak kasten öldürme ve müstehcenlik suçunun işlenmiş olduğu belirtilerek açılan iddianamenin kabul edildiğine, İlk Derece Mahkemesince sanık tarafından atılı suçların işlendiği kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine, alınan raporlar, tanık anlatımları, video görüntüleri ve yapılan incelemeler ile söz konusu suçların sanık tarafından işlenildiğinin açık olduğuna, buna rağmen mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasının hukuka ve mevzuata aykırılık teşkil ettiğine, 5199 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması hususunda Bakanlığın yetkili olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenlerle beraat kararlarının bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.