Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/3311 E. 2026/6857 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2026/3311
Karar No
2026/6857
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/296 E., 2025/ 820 K. SUÇLAR : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemenin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi yerine 85/2. maddesi gereceğince cezalandırılmasının hukuka aykırı olması nedeniyle verilen bozma kararı üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 38.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığına, hatalı değerlendirme yapılarak mahkûmiyet kararı verildiğine, zamanaşımının gerçekleştiğine, cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.07.2014 tarihinde saat 03.07 sıralarında, sanığın, sevk ve idaresindeki araçla meskun mahal dışında, bölünmüş, 3 şeritli, eğimli ve virajlı, hız sınırı 120 km/sa olan yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağında bulunan demir bariyerlere aracının sağ yan kısımları ile çarptığı, aracının 74 metre fren izi bırakarak orta refüj demir bariyerleri parçalayıp orta refüj içerisinde takla atarak yan kısmına devrildiği, kaza nedeniyle sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü olayda; suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ile sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılması gerektiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (3) numaralı bölümünün hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının 5271 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50,00 TL olarak hesabıyla 38.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2026/3311, K. 2026/6857, T. 01.07.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2026-3311-e-2026-6857-k-0c9333949d68