Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/2411 E. 2026/5839 K. – Taksirle Yaralam

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/774 E., 2025/815 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan davanın, yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin mağdurların sanıktan şikâyetçi olmaması ve sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmaması gerekçesiyle eyleminin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu kabulü ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce, olay anında 1.00 promil üzerinde alkollü olduğu anlaşılan sanığın, mağdur ...'ın yaralanma derecesine ve niteliğine ilişkin kati raporun alındıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle verilen bozma kararı üzerine Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 231/8. maddesi gereğince 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin 08.04.2022 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 09.06.2025 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlemesi üzerine bu suçtan mahkûmiyetinin kesinleşmesiyle ihbar üzerine ele alınan dosyada 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanarak sanığın taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; sürüş yeteneğini bozacak derecede alkollü olmadığına, hakkında şikâyet bulunmadığına, verilen cezanın ağır olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile 28.03.2015 tarihinde, saat 03.30 sıralarında, meskun ... dışında gece vakti, aydınlatmasız iki yönlü kara yolunda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre aracın yolun sol tarafından yoldan çıkarak takla atması sonucu araç içinde yolcu olan mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, mağdur ...'ın ise İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 08.09.2021 tarihinde düzenlenen rapora göre yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağına göre sanığın asli ve tam kusurlu olduğu,ayrıca kazadan yaklaşık 4 saat 15 dakika sonra yapılan ölçümde 0,92 promil alkollü olduğu belirlenen ve kandaki alkol oranının her saat için ortalama 0,15 promil azaldığına dair Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun raporlarında yer alan yerleşmiş kabulüne göre olay anındaki alkol düzeyi yaklaşık 1,55 promil olan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olmasına rağmen direksiyon başına geçip yönetimindeki otomobili sürmeye devam ettiği göz önünde bulundurulduğunda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, mağdur ...'ın ise nitelikli şekilde yaralandığı, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanmanın şikâyete tabi olduğu, nitelikli yaralanmanın ise şikâyete tabi olmadığı, mağdur ...'ın nitelikli şekilde yaralandığı nazara alındığında sanığın taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.00 promil üzerinde alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla gerçekleştirdiği tek taraflı trafik kazası neticesinde aracında yolcu olan mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, mağdur ...'ın ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesine göre bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanun'un 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikâyete tabi olmadığı, mağdur ...'in sanıktan şikâyetçi olmaması nedeniyle sanığın sadece mağdur ...'a yönelik yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, aynı Kanun'un 89/4. maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.