Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/6944 E. 2026/12177 K. – Göçmen Kaçakçılı

Konu: Göçmen Kaçakçılığı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2026/6944
Karar No
2026/12177
Karar Tarihi
Konu
Göçmen Kaçakçılığı

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/330 E., 2026/815 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz istekleri, ortak olarak, göçmen şahısların beyanlarından, sanığın göçmen şahısların ülkeye sokulmasından bilgisi olmadığının anlaşıldığına, tutanakta sanki tüm yol boyunca göçmen şahısların bir koltukta üst üste gitmişler gibi gösterildiğine, sanığın kastının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanmadan ve teşdiden tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, olay ve yakalama tutanağı, göçmen şahısların beyanları, göçmen şahısların geçici koruma kimlik belgeleri olmadığına dair yapılan sorgulamaya ilişkin tutanak ve sanık savunması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, temel cezanın teşdiden tayininin orantısız olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2026/6944, K. 2026/12177, T. 29.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2026-6944-e-2026-12177-k-7e8f32abacde