Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/5030 E. 2026/4586 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/450 E., 2025/98 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/450 Esas, 2025/98 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.06.2024 tarihli ve 2020/10389 Esas, 2024/3358 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine verilen direnme kararının; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemecince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 27.300,00TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.06.2024 tarihli ve 2020/10389 Esas, 2024/3358 Karar sayılı kararıyla ''Yakalama emri üzerine çıkarıldığı Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,'' nedeniyle bozma kararı verilerek dosyanın mahalline gönderilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi gereği Dairemizin bozma ilâmına direnilerek, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 27.300,00TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölen sürücünün tam kusurlu, sanığın ise kusurunun bulunmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 03.08.2014 tarihinde gece vakti 23.15 sıralarında, açık havada, bir gidiş, bir geliş olmak üzere iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yol şerit çizgisi bulunmayan, azami hız limitinin 60 kilometre/saat olarak belirlenen, meskun mahal dışı yolda içinde ..., ..., ve ... 'nun da bulunduğu, ...'nun idaresindeki otomobil ile menfeze süratli ve kontrolsüz bir şekilde girmesi sonucunda aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek kısmen şerit ihlali yaparak aynı yolun karşı istikametinden gelen sanık ...'nın idaresindeki otomobille çarpışması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, ... ve ...'nun öldüğü; ...'nun hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, ...'nun (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ... 'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve yaralananların sanıktan şikâyetçi olmadıkları olayda, kaza tespit tutanağı, 21.09.2014 tarihli trafik bilirkişisinin raporu ve 18.05.2015 tarihli ... Dairesinin raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, iki kişinin ölümü ile birlikte iki kişinin yaralanmasından dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapılması nedeniyle direnme kararı yerine görülerek, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,

1.Açıklanan nedenle Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/450 Esas, 2025/98 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 26.06.2024 tarihli ve 2020/10389 Esas, 2024/3358 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

2. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/450 Esas, 2025/98 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.