Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2026/4004 E. 2026/3035 K.

Haciz ihbarnamesine gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'nın, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 338/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince 45.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair İstanbul 6. İcra Ceza Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli ve 2022/57 Esas, 2025/9 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17.02.2026 gün ve 94660652-105-34-13338-2025-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2026 gün ve KYB-2026/30118 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

12.03.2024 tarihli ve 32487 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca daha önce "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası” şeklinde olan adli para cezasının sınırının “En az yüz ve en fazla beşyüz Türk Lirası" olarak değiştirildiği; anılan yasal düzenlemenin 7499 sayılı Kanun'un 40. maddesi uyarınca 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe girdiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.04.2007 tarihli ve 2007/1-32 Esas, 2007/97 Karar sayılı ilamı ile benzer şekilde Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 29.11.2020 tarihli ve 2010/35456 Esas, 2010/24757 Karar sayılı ilamında yer alan "...Lehe yasa belirlenirken, infaz kanunları dikkate alınmadan, sadece maddi ceza kanunlarının karşılaştırılması ve lehe olduğu kabul edilen yasa uyarınca hüküm kurulması; infaz aşamasında ise 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılarak hükümlünün lehine olan infaza ilişkin hükümlerin uygulanması gerekmektedir..." şeklindeki açıklamalar da nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, suç tarihi olan 21.03.2018 tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemenin sanıkların lehine olduğu gözetilmeksizin, belirlenen gün para cezalarının 500,00 Türk Lirası üzerinden paraya çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 6. İcra Ceza Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli ve 2022/57 Esas, 2025/9 sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.