Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1301 E. 2024/4408 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/422 Esas 2021/128 Karar SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/200 esas, 2018/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09.11.2020 tarihli ve 2019/2407 Esas, 2020/2415 Karar sayılı kararı ile bozulmasına müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2021 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/128 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğine ilişkin kararın itiraz edilmeden 08.06.2021 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Adalet Bakanlığının 03.04.2023 gün ve 94660652-105-05-32359-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/42700 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının Daireye gönderildiği, Dairemizin 20.12.2023 tarih, 2023/4672 Esas, 2023/5785 Karar sayılı kararı ile ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, 05.08.2022 tarihli ve 2020/422 Esas, 2021/128 sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2024 tarihli ve KD-2023/42700 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I.İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2024 tarihli ve KD-2023/42700 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2021 gün ve 2020/422 esas, 2021/128 karar sayılı kararına yönelik tebliğnamenin (1) bir nolu bendinde izah edilen sebeplerle kanun yararına bozulması talep edildiği halde, Dairece bu istem hakkında karar verilmediği" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli 2018/200 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 179/3 delaletiyle 179/2 ve 62/1. maddeleri gereğince verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince 4.500 Türk lirası adlî para cezasına çevrildiği ve cezasının anılan Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, söz konusu hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine sanık hakkındaki sonuç cezanın adlî para cezası olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmediğinden bahisle bozulduğu, bozma sonrası basit yargılama usul hükümleri uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2021 gün ve 2020/422 esas, 2021/128 karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/3 delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas - 2016/42 sayılı kararı gereğince sanığın 5271 sayılı Kanun'un 282. maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirimin korunması ve hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2021 tarihli ve 2020/422 esas, 2021/128 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hüküm fıkrasının (B) bendinin 3 numaralı bendinden sonra gelmek üzere hükme “24.05.2018 tarihli hükmün sadece sanık tarafından istinaf edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK 'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkında 24.05.2018 tarihli hükümle tayin edilen 4.500TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle ile hükümde yer alan diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.