Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/928 E. 2026/4299 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2251 E., 2020/957 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiine 26.06.2020 tarihinde tefhim edilen karara ilişkin sanık müdafii tarafından 06.07.2020 tarihinde süre tutum talepli temyiz dilekçesi verildiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine 27.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği; ancak sanık müdafii tarafından gerekçeli karardaki ihtara rağmen 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi gereğince 7 günlük kanuni süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı belirlenmiştir. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan istinaf incelemesinde; katılan vekilinin ve katılan Kurum vekilinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin eyleminin müstehcenlik suçunu oluşturduğu kabul edilerek, anılan suçtan 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1.cümle, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine; katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi, belirlenen cezada takdiri indirim uygulanmaması ve Kurum lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut adli muayene raporları, tutanaklar, mesajlaşma görüntüleri, fotoğraflar, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, suç tarihinde reşit olmayan katılan ile cinsel ilişkiye girerken katılanın rızası dışında farklı zamanlarda video kayıtları yaptığının iddia edildiği olayda, sanığın suçlamaları kabul etmediği, katılanın zaman zaman rızası dahilinde sanığın evine gittiğini beyan ettiği, cebir, tehdit ve irade dışılık ögelerinin oluşmadığı, cinsel olaya ilişkin olarak dosya kapsamındaki videonun katılanın rızası dışında oluşturulduğunun belirlenemediği, sanık tarafından inkâr edilmeyen ve fakat ele geçirilemeyen ve bu sebeple katılanın rızası dışında kayda alınıp alınmadığı hususunda değerlendirme yapılamayacak diğer video kayıtlarının ise suça konu olup olamayacağı hususunda sanık lehine şüphe oluştuğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; katılanın suç tarihinde 17 yaşında olması nedeniyle müstehcen görüntülerinin kayda alınmasının 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde belirtilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu değil, TCK 226/3-1. maddesinde belirtilen müstehcenlik suçunu oluşturduğu, sanığın soruşturmada evresindeki ifadesinde cinsel ilişkiyi kayda aldığından katılanın haberinin olmadığını açıkça ikrar ettiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilip 26.06.2020 tarihinde tefhim edilen kararın ardından 06.07.2020 tarihinde temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi verdiği, ancak gerekçeli karardaki yasal ihtara rağmen kararın tebliğ edildiği 27.07.2020 tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesi gereğince temyiz sebebini içeren temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru bir biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürülen bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Kurum lehine İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihlerinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasına "Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Kurum lehine İlk Derece Mahkemesi yargılaması için karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 4.360,00 TL ve birden fazla duruşma yapılan Bölge Adliye Mahkemesi yargılaması için karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 3.400,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak, katılan Kuruma verilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.