Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3879 E. 2026/4879 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1902 E., 2023/206 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM/KARAR : Mahkûmiyet, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu ve aynı Kanun'un 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmesi ile birlikte ilk kez 5237 sayılı TCK'nın 53/6. naddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin kararın güvenlik tedbirlerine hükmolunması nedeniyle temyizi kabil olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, bilirkişi raporlarında hatalı değerlendirme yapıldığına, kaldırımın yol seviyesinden aşağıda olup olması gereken standartları karşılamadığına ve bu nedenle belediyenin kusurlu olup olmadığı araştırılmadan tüm kusur sanığa yüklenerek karar verildiğine, temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına, temel cezanın gerekçe gösterilmeden üst sınırdan belirlendiğine, koşulları oluşmasına rağmen kişiselleştirme kurumlarının uygulanmamasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile 17.12.2020 tarihinde saat 19.00 sıralarında, gece vakti, aydınlatmasız yerleşim yeri içinde, iki yönlü iniş eğimli sokakta seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek istikametine göre sağında bulunan ikametine girmekte olan ...'ye kaldırım üzerinde çarpması sonucu ...'nin künt travmaya bağlı sol tibia ve fibula kemiklerinde açık kırık, pelvis kemiklerinde kırık ile birlikte sol bacakta geniş parçalanma tarzı yaralanma, iç kanama ve tedavi sürecinde gelişen yağ embolisi sonucu öldüğü, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın meydana gelmesinde, gerek kaza tespit tutanağı gerek soruşturma ve kovuşturma evrelerinde düzenlenen trafik bilirkişi raporlarına göre sanığın asli ve tam kusurlu olduğu anlaşılmış olup sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 6 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesinin ve sürücü belgesi bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.