Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1868 E. 2026/5445 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1508 E., 2025/1554 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarih ve 2018/444 Esas ve 2018/576 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, 21.07.2021 tarihinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2023 tarih ve 2022/436 Esas ve 2023/20 karar sayılı kararı ile 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı hükmüne ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince, basit yargılama usulünün uygulanması nedeniyle bozma kararı verdiği, Kütahya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2025 tarih ve 2024/486 Esas ve 2025/244 Karar sayılı kararı ile yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararındaki hukuka aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın suçu işlediğine dair somut delinin bulunmadığına, sanık hakkında verilen cezanın üst sınırdan verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, 16.08.2024 tarihinde idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken, kaza yapması neticesinde 1,55 promil alkollü şekilde araç kullandığının tespit edildiği olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılması şeklindeki hukuka aykırılığın ise 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararındaki açıklanan hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kütahya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2026 tarihinde karar verildi.