Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/1261 E. 2026/5404 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/2019 E., 2020/952 K. SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanığın müstehcenlik suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesi yollamasıyla 226/3, 52/2, 53/1-3, 63/1, 54/4. maddeleri gereğince 7 yıl hapis cezası ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve müsadereye ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararındaki hukuka aykırılıkların 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına ve temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümlesinde düzenlenen çocukların müstehcen görüntü içeren ürünlerin üretiminde kullanılması suçu ile aynı Kanun'un 226/4. maddesinde düzenlenen hayvanlarla yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüleri depolama suçunu işlediği iddiasına konu olayda, sanığın savunmasında görüntüleri internetten indirdiğini, bir kısım görüntüleri internetten satın aldığı anahtarlık şeklindeki gizli kamera ile kendisinin kayda aldığını, bilgisayarını ve telefonunu kendisinden başka kimsenin kullanmadığını, pişman olduğunu beyan ettiği, bilirkişi raporunda binlerce müstehcen video ve fotoğraf içerisinde, üretiminde hayvanların ve çocukların kullanıldığı müstehcen içerikler ile kadınların ve kız öğrencilerin belden aşağısının gizli şekilde kayda alındığı yüzlerce fotoğraf ve videonun olduğu, bu kayıtların bir kısmının okulun servis aracında yapıldığının bildirildiği gerekçeleriyle sanık hakkında fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, sanığın oluşturduğu anlaşılan çocuklara ait görüntülerin müstehcen nitelikte olmadığı; ancak depoladığı anlaşılan çocuklara ait müstehcen nitelikteki görüntüler nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği ve sanığa verilen adli para cezası miktarı ile sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi biçiminde tespit edilen hukuka aykırılıkların ise 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararındaki açıklanan hukuka aykırılıkların sanığın 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesi uyarınca 24 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 5 yıl hapis cezası ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.