Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/312 E. 2026/5410 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2981 E., 2022/873 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk ile adil yargılanma hakkı ve savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle 315.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının ilk 3 bendinin " 1-Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/550 sayılı dosyası ile bu davanın konusunun ve taraflarının aynı olduğu anlaşılmakla, bu kapsamda sonradan açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine, 2-Mükerrer dava açılması ve akabinde yargılama yapılması sürecinde davacının kusuru bulunmadığından, davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesine yer olmadığına" yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; hakkında verilen adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/474 Esas – 2017/180 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.09.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 30.09.2016 tarihinde tutuklandığı ve yapılan yargılama sonucunda hükmen tutuklu şekilde 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi yapılmak üzere Ankara BAM'a gönderildiği ve halen dönmediği, davacı hakkındaki hükmün henüz kesinleşmediği, 5271 sayılı CMK'nın 141 ilâ 144. maddelerinde düzenlenen "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" talep etme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği, davacının bu şekilde maddi ve manevi tazminata hak kazanamadığı anlaşılmış olmakla, maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından daha önce istinaf incelemesinden geçen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 2022/66 esas sayılı dosyası kapsamında, davacının, 10/05/2019 tarihli dilekçesi ile tazminat davasına esas ceza dosyası kapsamında ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada müdafiiyle yaptığı görüşmenin kamera ile kayıt altına alınması ve görüşme esnasında müdafi ile görüşme odasında konuştuklarının duyulacak şekilde infaz koruma memuru bulundurularak özel hayata saygı hakkı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğinden bahisle 315,000 TL maddi, 500,000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, bu talebin Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/550 esasına kaydedildiği ve yapılan yargılama sonucunda 02/12/2021 tarihinde açılan davanın reddine karar verildiği, verilen hükmün davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 07/04/2022 tarih, 2022/66-2022/742 sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, daha önce istinaf incelemesi yapılan Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/550 sayılı dosyası ile bu davanın konusunun ve taraflarının aynı olduğu, bu kapsamda sonradan açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, hüküm fıkrasının ilk 3 bendinin "1-Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/550 sayılı dosyası ile bu davanın konusunun ve taraflarının aynı olduğu anlaşılmakla, bu kapsamda sonradan açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine, 2-Mükerrer dava açılması ve akabinde yargılama yapılması sürecinde davacının kusuru bulunmadığından, davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesine yer olmadığına" şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,