Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9948 E. 2026/5701 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1496 E., 2022/1785 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-3-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 5 yıl süreyle denetime tabi tutularak açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 08.09.2021 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içinde kasıtlı suç işlendiğine dair yapılan ihbar üzerine hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11.maddesi gereğince açıklanarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52, 52/son maddeleri gereğince 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğine, sanığa soyut olarak kusur izafe eden hatalı ve yetersiz bilirkişi raporlarına itibarla mahkûmiyet kararı verildiğine, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı bulunmadığına, tüm sorumluluğunu yerine getiren sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; .. İli, .. İlçesi .. mevkiinde faaliyet gösteren .. İnşaat Maden Sanayi ve ... A.Ş nin işletmekte olduğu ve maden mühendisi sanığın daimi nezaretçi görevini sürdürdüğü taş ocağında kamyon şoförlüğü yapan ...'nun idaresindeki kamyona, ekskavatör tarafından yükleme yapıldığı sırada, çalışma yapılan yamaçtan toprak kayması sonucunda meydana gelen heyelan sırasında aracından inen ...'nun toprak altında kalarak hayatını kaybettiği olayda, yeterli incelemeyi yapmayan, işverenini önlemlerin alınması için gerekli uyarılarda bulunmayan tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesinin ve koşulları oluşmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden karar verilmiş ve ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde mahkemece hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sureti ile hükmün değiştirilerek yeni hüküm kurulması ve Maden Yönetmeliği 126. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre görev aldığı ocak/ocaklardaki işletme güvenliğini tehlikeye atan hususlarla ilgili tespit, öneri ve önlemleri belirlemek ve bunları daimi nezaretçi defterine rapor etmekle yükümlü sanığın, çok tehlikeli iş sınıfında bulunan madencilik faaliyetlerinin yürütülmesi sırasında, çalışma yapılmayan 5 aylık süreden sonra üretime başlanan maden sahasında yeterli kontrolü yapmadığı, işverene heyelan tehlikesine karşı somut önlemler alınması için uyarıda bulunmadığı gözetildiğinde sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüşse de aleyhe temyiz bulunmadığından açıklanan hukuka aykırılıklar bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Samsun 4.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.