Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8345 E. 2026/4111 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8345
- Karar No
- 2026/4111
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/1013 E., 2022/937 K. SUÇ: Taksirle öldürme HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığa az ceza verildiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın hızının hız sınırının altında olduğuna, kusurun bilinçli taksir olarak değerlendirilerek ceza tayinine gidilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 18.09.2020 tarihinde saat 10.40 sıralarında, sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki kamyonetle Atatürk Bulvarı yönünden gelip ... Caddesi üzerinden Basın Şehitleri Caddesi yönünde seyirle olay yeri yaya geçidine geldiğinde, elinde iterek götürmekte olduğu bisikletle sağdan sol tarafa yaya geçidinden geçişini tamamlamak üzere olan yayaya çarparak yayayı yaya geçidinden yaklaşık 4,5 metre ileriye fırlattığı ve yayanın öldüğü, kaza mahallinin 59 metre gerisinde yolun her iki tarafında yaya geçidi ve 30 km hız sınırlaması tabelası olduğu, 9 metre gerisinde yolun solunda yaya geçidi tabelasının bulunduğunun tespit edildiği olayda; Adli Tıp Kurumu raporunda da belirtildiği üzere, sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyonetle seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, yaya geçidine yaklaştığında hızını uygun düzeye düşürüp müteyakkız olması, zamanında aracını durdurarak ilk geçiş hakkını yaya geçidinden geçmek isteyen yayaya vermesi gerekirken bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde seyrederek olaya sebebiyet vermiş olup asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilmekle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek, asli ve tam kusurlu olan sanık hakkında temel ceza tayin edildiği sırada alt sınırdan uzaklaşılmış ise de yeterince uzaklaşılmamasının ve bilinçli taksir koşullarının oluşup oluşmadığının irdelenmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilerek duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile sanık hakkında tayin edilen temel cezada alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılmış, sanığın sol şeritte seyir halindeyken, sağından yola girip yaya geçidinden karşıya geçmek isteyen ölene, geçişini tamamlamak üzereyken yaya geçidi üzerinde çarptığı olayda, sanığın suçunu bilinçli taksirle işlediği değerlendirilerek sanığa hükmolunan temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılmış, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştiriliğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 7.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.