Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7337 E. 2026/5876 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2582 E., 2022/112 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığ anlaşılmıştır.

Katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, gerekçenin hüküm kurmaya yeterli olmadığına, sanık açısından suçun unsurlarının oluştuğuna, vesaire; Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesiz şekilde esastan red kararı verdiğine, sanığın hız limitini aştığı ve tali kusurlu olduğuna, vesaire; Katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesiz şekilde hüküm kurduğuna, sanığın tali kusurlu olduğunun sabit olduğuna,meydana gelen neticeye göre sanığın cezalandırılması gerektiğine, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, beraat kararının hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, tarafların beyanları arasında çelişkinin giderilmediği, sanığın tali oranda kusurlu olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 17:45 sıralarında sanık ... idaresindeki otobüs ile yerleşim yeri dışında, bölünmemiş, iki yönlü 7 metre genişliğinde, yatayda virajlı, düşeyde eğimli, asfalt kaplama, kuru zeminli, sollama yasağını niteler şekildeki düz çizgi ile ayrılmış, azami hız limiti 80 km/saat olan yolda açık havada, kaza mahalli olan virajlı ve eğimli yol bölümüne geldiği esnada aracının ön kısımlarıyla, karşı yönden gelen ve sollama yapmak isterken sanığın istikamet şeridine giren ölen sürücü ...'nın idaresindeki kamyonetin ön kısmı ile çarpıştığı, kamyonetin çarpışmanın etkisiyle geldiği istikamete geriye doğru sürüklendiği, otobüsünde karşıdan gelmekte olan, ölen sürücünün solladığı ve kaza sırasında yolun sağına direksiyon tedbirine başvuran tanık ...'nın otomobilin sol yan arka kapı kısmına çarparak duruşa geçtiği, kaza sebebiyle kamyonet sürücüsü ... ile kamyonette yolcu olarak bulunan ..., ..., ..., ... ve ...'in öldüğü olay kapsamında, sanığın kazada kusurunun bulunmadığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, olayın meydana geliş şekli, yolun virajlı ve eğimli oluşu, ölen sürücüsünün sollama yasağı bulunan yol bölümünde sollama yaparak sanığın istikamet şeridine girmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın idaresindeki otobüsün hızının kazanın oluşumunda etken kabul edilemeyeceği anlaşıldığından İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından ayrı ayrı öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2026 tarihinde karar verildi.