Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9722 E. 2026/5893 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/579 E., 2022/1638 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının uzun tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın reddi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, "...davacının Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarih ve 2017/ 49... /124 Karar sayılı dosyasında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan yargılandığı, davacı hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan TCK'nın 314/2 maddesi, 3713 sayılı yasanın 5/1.maddesi,TCK'nın 62/1 maddesi gereğince neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar verildiği, verilen kararın sanık ... müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine incelenmek üzere gönderildiği, dosyanın istinaf aşamasında olduğu, dosya kapsamında davacının 28/11/2016 tarihinde tutuklandığı, tutuklu olarak yargılandığı ve hükmen tutukluluk hâlinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 141/1-d maddesinde, "Kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen" kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını devletten isteyebilirler. 5271 sayılı CMK'nın 102/2 maddesinde düzenlenen, "Ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerde, tutukluluk süresi en çok iki yıldır. Bu süre, zorunlu hallerde, gerekçesi gösterilerek uzatılabilir; uzatma süresi toplam üç yılı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlarda beş yılı geçemez." hükmü âmirdir. Davacının Ankara 15.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/49 Esas ve 2018/124 Karar sayılı dosyasında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan yargılanarak neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkum olduğu, 28/11/2016 tarihinde tutuklandığı, hakkında 06/06/2018 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, hükmen tutukluluk hâlinin devamına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 102. maddesinde düzenlenen azami tutukluluk süresinin dolmadığı, mahkumiyet karar tarihi yönünden de makul sürenin aşılmadığı anlaşıldığından" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında "11.01.2021" olan dava tarihinin "15.01.2021" olarak gösterilmesi düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.