Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7283 E. 2026/3029 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1621 E., 2022/162 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Adli Tıp Kurumu raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığına, sanığın alkollü olmasının kazaya etkisinin olmadığına, alt sınırdan çok fazla uzaklaşıldığına, ölenin de alkollü olduğuna, TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.09.2019 tarihinde saat 04.40 sıralarında, yerleşim yeri içinde bulunan, 7 metre genişliğinde, tek şeritli bölünmüş yol niteliğinde, azami hız limitinin 50 km/s olduğu, yolun asfalt ve kuru, havanın açık, vaktin gece, aydınlatmanın mevcut olduğu, ışıklı ve sesli işaretlemenin bulunmadığı, yolun yatayda düz ve düşeyde eğimsiz olduğu olay mahallinde, sanık ...’in sevk ve idaresindeki 10... plakalı araç ile... Caddesi üzerinden ...Kavşağı istikametinden Belediye Kapalı Otopark istikametine doğru seyir halinde iken, olay yerine geldiği sırada istikametine göre sağ taraftan sol tarafa doğru yaya geçidini kullanarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...’e çarpması sonucu yayanın hayatını kaybettiği, kazadan yaklaşık üç saat elli dakika sonra saat 08.20 sıralarında yapılan ölçüm ve doktor raporuna göre sanığın 1,20 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kazanın oluş anındaki alkol miktarının ise 1,77 promil olduğunun değerlendirildiği, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 74. maddesinde düzenlenen yaya geçitlerine yaklaşırken yavaşlama ve yayalara ilk geçiş hakkını verme yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, ayrıca hem alkollü araç kullanması hem de yaya geçidinden geçmekte olan yayaya çarpması nedeniyle eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığı anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş, ancak sanığın, yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki otomobil ile yapması nedeniyle otomobil kullanacaklara verilen (B) ve (D1) sınıfı sürücü belgesinin geri alınması gerekirken (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınması ile yetinilmesi hukuka aykırı görülerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR 2918 sayılı Kanun'un 74. maddesinin 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile değiştirilen "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar " şeklindeki hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın, kazanın meydana geldiği esnada 1,77 promil alkollü olduğunun da sabit olduğu gözetildiğinde, bilinçli taksir oluşturan hallerin niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısına göre hükmedilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca yapılan artırım oranında isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2026 tarihinde karar verildi.