Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5960 E. 2026/4968 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1659 E., 2021/3334 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacının duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendisine açıklanmama, haksız olarak tutukluluğunun devamına karar verilme, makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmama ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeme nedeniyle 200.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, gerekçeli kararda taleplerinin karşılanmadığına, tazminat şartlarının oluştuğuna, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin (İlk Derece) 2018/35 Esas - 2019/138 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan yargılandığı, 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 21.07.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan kovuşturma sonucunda davacının atılı suçtan 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunda temyiz incelemesinde olduğu ve kesinleşmediği, Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat isteminde bulunabilecek kişilerin CMK'nın 141. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı, davacının tutukluluğuna sebebiyet veren davanın halen devam ettiği hakkında kesinleşmiş beraat/düşme kararı gibi tazminata konu edilebilecek bir davanın bulunmadığı, iş bu davadaki davacının dava dilekçe içeriği ve konusu itibariyle değerlendirildiğinde tazminat isteme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2018 tarihli ve 2018/52 Esas sayılı iddianamesi ile davacı hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan ceza davası açıldığı, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin (İlk Derece) 360.09.2019 tarihli ve 2018/65 Esas ve 2019/138 Karar sayılı kararı ile davacının atılı suçtan 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2022 tarihli ve 2020/9.MD-57 Esas, 2022/96 Karar sayılı ilamı ile; eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (İlk Derece) 01.12.2022 tarihli ve 2022/11 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile davacının "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2023/3.MD-167 Esas, 2023/294 Karar sayılı ilamı ile anılan kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- 5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir.

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilen, (d) bendinde; kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen, (g) bendinde; yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan, kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Davacının belirtilen kanun maddelerine dayanarak tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talepleri hakkında ilgili delillerin toplanarak ve davacının belirtilen iddialarına yönelik yargılama dosyasının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde dosya arasına alınarak, gerekçeli kararda CMK'nın 141/1-a, d ve g bentlerinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığına ilişkin her bir talep yönünden gerekçelendirme yapılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin yazılmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/1659 Esas, 2021/3334 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.