Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/10016 E. 2026/6931 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/632 E., 2022/1141 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanık ... müdafii, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine ve sanık ... hakkında kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a ve 52/2-3-4. maddeleri gereğince 21.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına, dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, vekâlet ücretine eksik şekilde hükmedildiğine, sanık ...'nin kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; temel cezanın işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olmadığına, meydana gelen neticenin ilk kaza sonucunda gerçekleşmiş olabileceği gözetilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'nin idaresindeki otomobille, gündüz vakti, yerleşim yeri dışında, yağmurlu havada, orta refüjle bölünmüş ıslak asfalt kaplama devlet yolunda seyrederken, öncesinde meydana gelen kaza nedeniyle frenleyerek, tedbir amaçlı sağ şeride geçmek üzere doğrultu değiştirdiği sırada aracını kaydırıp, yine spin atıp ters istikamete dönerek aracıyla emniyet şeridinde durmaktayken, arkadan gelen sürücü ... idaresindeki otomobiliyle, öncesinde meydana gelen kaza nedeniyle yavaşladığı sırada aracının hakimiyetini kaybetmek sureti ile orta ayrıcı bariyerlere çarparak savrulan veya savrulması akabinde sol şerit üzerinde konum aldığı sırada arkadan gelen sanık ...'nın idaresindeki otomobille, aracının hakimiyetini kaybederek önce emniyet şeridindeki otomobilin sağ ön kısımlarına çarpması, akabinde tekrar sola yönelerek sürücü ... idaresindeki otomobilin sağ yan orta kısmına çarpmasıyla, iki kişinin ölümü, bir kişinin ise hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak, yaşamını tehlikeye sokacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, aracının hızını yol, hava ve zemin durumuna göre ayarlamayan ve dikkatsiz şekilde araç kullanarak tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü, kazanın oluşumunda etkenlik arz edecek hatalı davranışı bulunmadığından atfı kabil kusuru bulunmadığı kabul edilen sanık ... hakkında ise 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraat hükmü kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık ... hakkında az ceza tayin edilmesinin ve tali kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerinin uygulanmasının, sanık ... hakkında ise kusuru bulunmadığı kabul edilmesine karşın 5271 sayılı CMK'nın 223/2. maddesinin (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle, İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan yeniden hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Sanık ... Hakkındaki Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkındaki Temyiz İstemleri Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2026 tarihinde karar verildi.