Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2823 E. 2026/7340 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/18 E., 2025/1062 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, yukarıda tarihi ve sayısı yazılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü: 12.03.2024 tarih ve 32487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesinde değişikliğe gidilmiş; “272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.” hükmü getirilmiştir. Bu düzenleme ile CMK'nın 272/3. maddesi hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz kanun yoluna gidilebileceği belirtilmiştir.

Sanık hakkında, Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/386 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-d maddesi uyarınca kurulan "3 yıl 4 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası" ile mahkûmiyetine ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan hükmedilen "1 yıl 10... gün hapis 40 TL adli para cezasına" ilişkin mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; bölge adliye mahkemesi tarafından ilk kez verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanan nedenlerle temyizen usul ve esas yönünden incelenmesine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKİ SÜREÇ 1. Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2021/386 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d , 62... . Maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 10.000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2023/18 Esas, 2025/1062 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158/1-d, 35/1 , 62, 52. ve 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis 40 TL adli para cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve beraati gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üst hadden cezalandırılması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygunlamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.