Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/2306 E. 2026/5265 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2306
Karar No
2026/5265
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4771 E., 2025/5301 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; 1.Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2016/84 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/2559 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 39/2-c, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2022/7877 Esas, 2025/8292 Karar sayılı kararı ile özetle "...Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesinde sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı yerinde olduğundan katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğinin belirtilmesine karşın, kısa karar ve hüküm fıkrasında sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılması ile dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle gerekçe ile kısa karar ve hüküm arasında çelişki yaratılması..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.12.2025 tarihli ve 2025/4771 Esas, 2025/5301 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca, katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın diğer sanıklarla iştirak halinde hareket ettiğine, sanık savunmasının hayataın olağan akışına aykırı olduğuna, mahkemenin delillerin takdirinde hataya düştüğüne ilişkindir.

III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce gerekçe ile kısa karar ve hüküm fıkrası arasında çelişki bulunduğundan bahisle bozulmasından sonra yargılamaya devam eden Bölge Adliye Mahkemesince, sanık yönünden yeni bir hüküm kurulmaksızın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılan dosya kapsamında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.03.2024 tarihli ve 2023/1-357 E., 2024/144 K. sayılı kararında da bahsedildiği üzere, Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2016/84 Esas, 2020/129 Karar sayılı beraat kararına yönelik katılan vekilinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/2559 Karar sayılı sanığın mahkumiyetine dair kararın temyiz incelemesi sonrasında Dairemizin 02.07.2025 tarihli ve 2022/7877 Esas, 2025/8292 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesi karşısında, Yargıtay bozma ilamı ile bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kalkması sonucunda bu hükme bağlı olan İlk Derece Mahkemesi kararının da tamamen ortadan kalktığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince TCK'nın 61. maddesine göre sanık bakımından hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.12.2025 tarihli ve 2025/4771 Esas, 2025/5301 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304 maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2026/2306, K. 2026/5265, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2026-2306-e-2026-5265-k-0978ea513e24