Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/8023 E. 2012/1996 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 62. maddesince 1 yıl 8 ay Hapis Cezasının TCK'nun 51/1. maddesinin ertelenmesine, İddianame tarihi itibariyle Asliye Ceza Mahkemesi görevli olduğu cihetle, tebliğnamedeki bu husustaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği ve temel cezanın alt sınırdan tayin olunmasına göre 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddeleri uyarınca uygulama yapıldığında her ne kadar hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluğuna ilişkin güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı Kanunda bulunmadığı ve 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK'nun 95/2. maddeleri uyarınca deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde “cezası tecil edilmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı” nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden, anılan yasalardaki cezaların alt ve üst sınırların karşılaştırılması ile yetinilerek, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de, 2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.6.2008 gün ve 2008/5-56-2008/156 sayılı kararı nazara alındığında; kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı, 3- 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.