Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/31114 E. 2023/7523 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/195 E., 2016/77 K. SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 Tarihli ve 2014/195 Esas, 2016/77 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında 1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 62 nci, 52 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 20.580,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; temyiz dışı sanık ... ... ve mağdur ...'ın sanığı teşhis etmedikleri, çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, müştekiden aldığı büyükbaş hayvan karşılığı verdiği çekin, bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşılması üzerine sanık hakkında üzerine atılı suçları işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır. 2. Hayvanların sahibi olan ... ve yanında bulunan ... ile ...'ın sanığın çek karşılığı hayvanları almak istediğini, kendilerinin çekin arkasında cirosu olan temyiz dışı sanık ... ...'i aradıklarını, onun da çeki kendisinin mobilya karşılığında verdiğini, sorun olmadığını söylediğini, bunun üzerine kendilerinin de çeki alıp hayvanları verdiklerini beyan etmişlerdir. 3. Sanık soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde; yaklaşık iki yıl önce eski eşi olan ...in akrabası olan...'un hayvan pazarına geldiğini ve ona yardım ettiğini, ancak çekle bir ilgisinin olmadığını beyan etmiş, mahkemedeki savunmasında, tarafları tanımadığını, çekle bir ilgisinin olmadığını, hayvan alıp satmadığını beyan etmiş, mahkemedeki ifadesinde; adı geçen şahısları tanımadığını, 2004 yılında Eski ... mevkiinde oturduğunu, ... ...'i de tanımadığını, komşusu olmadığını, ... numaralı telefonun kendisine ait olan şirket işlerinde kullanıldığını, şirketinde çalışan İsmail Arık isimli kişinin de bu telefonu kullandığını, atılı suçları onun işlemiş olabileceğini beyan etmiştir. 4. Temyiz dışı sanık ... ...; soruşturma aşamasında sanığın Eski ... mevkiinde otururken komşusu olduğunu, kendisinden rica etmesi üzerine çekin arkasını cirolayıp imzaladığını, arayan şahıslara, çekteki cironun kendisine ait olduğunu, yaptırdığı mutfak nedeniyle ciro ettiğini söylediğini ifade etmiş, mahkeme aşamasındaki ifadesinde, kendisini telefonla kimsenin aramadığını, kimseye çeki ciro ettim demediğini, huzurda bulunan sanığın, soruşturma aşamasında verdiği ifadesindeki kişi olmadığını, bu kişiyi ilk kez gördüğünü beyan etmiştir. 5. ...; 21.09.2011 tarihli ifadesinde; hayvanları kendisine satan kişinin, kendisine gösterilen ve sanığa ait olduğu söylenen nüfus cüzdanı fotokopisinde fotoğrafı olan kişi olduğunu beyan etmiş, mahkemede ise bu kişiyi tanımadığını, zararı karşılanmamasına rağmen şikayetçi olmadığını beyan etmiştir. 6. ... ve ..., mahkemedeki ifadelerinde kendilerine çeki veren kişinin huzurda bulunan sanık olduğunu teşhis ettiklerini beyan etmişlerdir, ayrıca ...; sanığın ... ile konuşurken "ben sizin eniştenizim" dediğini beyan etmiştir. 7. Mahkemece sanık savunmaları, mağdurlar ve katılan beyanları, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Mağdur ..., soruşturma aşamasında, kendisine gösterilen sanığa ait kimlik fotokopisinde fotoğrafı olan şahsın, kendisine hayvanları satan ... olduğunu teşhis etmiş, mahkeme aşamasında bu ifadesinden dönmüş, temyiz dışı sanık ..., mağdurlar tarafından kendisinin arandığını söylemiş, mahkemede bu ifadesinden dönmüş, bu nedenle çelişkili beyanlara itibar edilmemiş, ayrıca sanığın soruşturma aşamasındaki beyanı ile tanık ...'in mahkemedeki ifadesinin birbirini destekler nitelikte olduğu görülmüş ve mağdur ile tanıkların istikrarlı ifadelerine itibar eden mahkemenin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. Ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2007 tarihli, 2004/351 Esas ve 2007/63 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 4 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2008 tarihli ve 2007/156 Esas, 2008/732 Karar sayılı 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 Tarihli ve 2014/195 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarının tekerrüre ilişkin kısımlarının çıkarılarak yerine ''Sanığın, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2007 tarihli, 2004/351 Esas ve 2007/63 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 4 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin 6 ve 7 nci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA; aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.