Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/17701 E. 2012/33 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/17701
Karar No
2012/33
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 62, 53/1, 58/6, 51/7. maddeleri uyarınca 2 ay hapis ve 83.00 YTL adli para cezası, hak yoksunluğu, cezanın mükerirlere özgü rejime göre infazı, erteli cezaların infazı.

Hükümde TCK’nun 58/6. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde, yazım hatası kabul edilen ‘CMK 58/6 md.’ ibaresinin ‘TCK’nun 58/6. maddesi’ şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanık hakkında temel ceza belirlenerek tespit edilen gün para cezası üzerinden TCK’nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra bulunacak rakamın, TCK’nun 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre beher gün için belirlenen 20 TL ile çarpılması ve sonuçta sanığın hapis cezasının yanısıra 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK’nun 61/8. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, öncelikle tayin edilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den paraya çevrilmesi sonra da bulunan rakam üzerinden TCK’nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 2- Kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın TCK’nun 53/1. maddesinde yazılı tüm haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, sadece 53/1-a-2. maddesinde yazılı haktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi, 3- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi gereğince ‘mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına’ karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

4-a-) Sanığın adli sicil kaydında belirtilen erteli ilamların 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmiş ise de, adli sicil kaydında yazılı ilamların bir kısmının hapis cezasından çevrili adli para cezası olduğu, anılan maddede hapis cezalarının ertelenmesine ilişkin düzenlemenin yer aldığı, para cezalarının ertelenmesine dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydında yazılı erteli para cezalarının aleyhe olacak şekilde aynen infazına karar verilmesi, b-) Sanığın adli sicil kaydında belirtilen erteli hapis cezasının infazı konusunda ise önceki erteli mahkumiyet yönünden, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında, henüz uyarlama yargılaması yapılmamış hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkındaki lehe yasanın belirlendiği anlaşılmayan önceki kesinleşmiş hapis cezasının TCK’nun 51/7. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Hüküm fıkrasında 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uygulamasıyla tayin edilen sonuç 2 yıl 6 ay hapis cezası yanında hükmolunan para cezasının 80 TL’ye indirilmesi ve TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine ‘5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına’ ibaresinin, hüküm fıkrasında TCK’nun 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafın sonunda yazılı olan ‘infazın tamamlanmasından sonra başlamak üzere 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına’ ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ‘hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına’ ibaresinin, hüküm fıkrasında sanığın adli sicil kaydında yazılı erteli ilamların TCK’nun 51/7. maddesi uyarınca cezalarının çektirilmesine ilişkin parağrafın hükümden çıkartılarak yerine ‘sanığın, sonradan yürürlüğe giren yasanın lehe olup olmadığının tespiti yönünden uyarlama yargılaması yapıldığı anlaşılamayan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/159-110 sayılı kararıyla verilen erteli hapis cezasının infazı konusunda TCK’nun 51/7. maddesi uyarınca mahkemesine ihbarda bulunulmasına’ ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/17701, K. 2012/33, T. 09.01.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-17701-e-2012-33-k-48ccba7267f6