Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/6359 E. 2026/5926 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2874 E., 2026/342 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/218 E., 2024/336 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 3201 sayılı Kanun gereğince .. da bulunan yurt dışı sürelerini en eski tarihten ileri doğru borçlanmak istediğini, davalı Kurum tarafından davacının borçlanma talebinin kabul edilerek ödeme cetvelinin gönderilip 3 ay içinde ödeme yapılmasının istendiğini, davacının ..'daki sigorta başlangıç tarihinin 01.08.1988 tarihi olduğunu, bu tarihin gerek Türkiye Cumhuriyeti ile .. Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesi ve gerekse 3201 sayılı Kanuna göre Türkiye sigortalarına ilk giriş tarihi sayıldığını, davacının aylık şartları oluştuğu halde davalı Kurum tarafından tahsis talebinin ret edildiğini, davacının Kurumun ret kararına itiraz ettiğini, davalı Kurumun ret kararının gerekçesinin Kurumun nevi güncellemesi adı altında davacının ödemiş olduğu primlerin karşılığı olan sürelerin yıl aralıklarını değiştirmiş olmasından kaynaklandığını, davacının borçlarıma işlemini yapmasından sorra Kurumun kendiliğinden sürelerle ilgili değişiklikler yapmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının 23.05.2014 tarihinde SSK üzerinden yurtdışı borçlanma müracaatında bulunduğunu, talep dilekçesinde 01.01.1999-31.12.2003 tarihleri arasındaki 1300 günlük süreyi borçlanmak istediğini belirttiğini, davalı Kurum tarafından bu talebinin kabul edildiğini ve 15.04.2000-24.11.2003 tarihleri arasını tahakkuk ettirdiğini, davacının da borçlanma bedelini ödediğini, davalı Kurum tarafından davacıya gönderilen 28.08.2014 tarihli yazı ile 20.11.2020 tarihi itibariyle emekli olabileceğinin bildirildiğini, davacının 24.11.2020 tahsis talebi üzerine Kurum tarafından SSK borçlanma dönemlerinde değişiklik yapılarak davacı tarafından 2000-2003 tarih aralığını borçlanmak istediğini bildirdiği halde Kurum tarafından sonradan 1988-1992 tarih aralığında borçlanmanın kabul edildiğini, davalı Kurum tarafından Bağ-Kur ile çakışma nedeniyle bu şekilde işlem yapılmış ise de SSK ile Bağ-Kur çakıştığında SSK'nın esas alınması gerektiğini, davacının Türkiye de sigorta girişinin 01.08.1988 tarihi olduğunun Ankara 8. İş Mahkemesinin 2013/1213 Esas, 2013/1808 Karar no.lu kesinleşmiş kararı ile sabit olduğunu, bu başlangıç tarihine göre davacının 51 yaşını doldurduğu ve 24.11.2020 tahsis talebine göre davacının 5450 prim gün sayısına göre emekliliğe hak kazandığını beyan ederek davacının 24.11.2020 tarihli müracaatına göre emekliliğe hak kazandığının tespiti ile mahrum kalınan aylıkların ve ... ikramiyelerinin yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için 5450 prim ödeme günü ve 2829 sayılı Kanun gereği 4/A statüsüne tabi emekli olabilmek için son yedi yıllık fiili hizmet süresi içerisinde en az 1260 prim ödeme günü bulunması gerektiğini, ancak davacının toplam 4321 prim gün sayısı ve son yedi yıllık fiili hizmet süresinde ise 107 prim günü bulunduğunu, bu nedenle davacının tahsisi talep tarihi itibari ile aylık şartlarının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 506 sayılı Kanun'un geçici 81. maddesinin B/h bendine göre 5450 prim ödeme gün sayısının ve son 7 yıllık fiili hizmet süresi içinde en az 12 60... sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında sigortalılığı bulunmadığı, buna göre Kurum işleminin yasal mevzuata uygun olduğu değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece iptal edilen 1200 günlük borçlanma süresinin neden iptal edildiğinin irdelenmediği gibi 506 sayılı Kanundan sonraki dönemde benimsenen yaklaşıma ilişkin bir değerlendirme de yapılmadığını, çakışma halinde 4/1-a sigortalılığının öncelikli statü olarak belirlenmesi gerektiğini, davacının 1200 günlük yurt dışı borçlanmasının iptalini gerektiren yasal mevzuatta hüküm bulunmadığını beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında yaptığı borçlanmasının tamamının geçerli olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.