Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/15986 E. 2026/5928 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/15986
- Karar No
- 2026/5928
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1435 E., 2025/1086 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/324 E., 2024/179 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı asıl dava dilekçesinde; eşinden boşanma sonrasında babasından dolayı davalı Kurumdan ölüm aylığı aldığını, davalı Kurum tarafından boşandığı eşiyle beraber yaşadığı gerekçesi ile ödenen aylığının kesildiğini, söz konusu boşanmanın gerçek olduğu yönündeki müracaat ve girişimlerinin sonuçsuz kaldığını, boşandığı eşiyle beraber yaşamadıklarını belirterek kesilen ölüm aylığının bağlanmasına ve ödenmesi gereken aylıkların kendisine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının boşandığı eşi ile fiilen yaşadığının Kurum denetim elemanlarınca düzenlenen inceleme raporu ile sabit olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 1-Davacının davalı Kurumdan babası ..'tan yetim aylığı almakta iken muvazaalı boşanma dolayısıyla yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, 2-Davacıya yetim aylığının kesilme tarihi olan 02.11.2018 tarihinden itibaren ödenmeyen yetim aylıklarının hak ettiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları, ihbar, yazılı belgeler, denetmen raporları ve tüm dosya kapsamından, 5510 sayılı Kanun'un 59/2 maddesi gereğince Kurumun kontrol ve denetim ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksinin ispat edilemediği değerlendirilerek yerel Mahkemenin kararının, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, esas hakkında yeniden karar verilmesi suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın tüm yönleri ile usul ve esas bakımından hatalı olduğunu, dosya kapsamında toplanan tüm deliller ile dava dilekçesinde ileri sürdükleri iddialarının ispatlamış olduğunu, tarafların 2 defa aynı eczaneden ilaç almalarının beraber yaşadıklarının ispatına yeterli olmadığını, öte yandan bir an için davacının boşandığı eşi ... ile yaşadığı düşünülecek olsa dahi 02.06.2017 tarihinin son fiili birliktelik tarihi olarak dikkate alınarak sonrası için aylık bağlanma kararının devamına dair kısmen kabül kararı da verilebilecekken, aleyhe yorum ile davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek ölüm aylığının kesilmesine ilişkin olarak tesis edilen işlemin iptali ile yeniden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.