Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/2499 E. 2026/103 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2499
Karar No
2026/103
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3142 E., 2025/308 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/632 E., 2023/265 K.

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davacının, davalı kardeşi ... ile çekişme konusu 1 20... parsel sayılı taşınmaza 1/2'şer paylarla malik olduklarını, davacının oğlu ...'in ihtiyacı nedeniyle taşınmaz teminat gösterilerek ... Bankasından kredi kullanıldığını, ... borcu ödeyemeyince davalı ...'nın ödeme yaparak taşınmaz üzerindeki ipoteği kaldırdığını, ödenen paranın teminatı olarak davacının kendisi adına kayıtlı payı ...'nın oğlu olan diğer davalı ...'ye 19.12.2014 tarihinde satış göstermek suretiyle devrettiğini, aralarındaki anlaşma gereği borç bitince taşınmazın iade edileceğini, ancak isteklere rağmen davalı tarafın taşınmazı geri vermeye yanaşmadığını ileri sürerek dava konusu davalı ... adına kayıtlı 1/2 payın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; dava konusu taşınmazın 190.00,00 TL bedel karşılığında satın alındığını, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, davalının kredi çekip vermesi sonucu doğan 110.000 TL alacağına karşılık taşınmazın borç bitene kadar davalı uhdesinde kirada kalmasına dayalı olarak tapu devri yapıldığına ilişkin inançlı işlemi ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davasını ispatlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile verilen kararın isabetsiz olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, bu kararın ise davacı vekili tarafından temyizi üzerine 08.04.2025 tarihli ek karar ile; hükmün kesin olduğu ve temyiz kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ve asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: -KARAR-

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirildiğinden dava tarihi itibariyle taşınmazdaki çekişme konusu payın değeri 463.179,00 TL olup 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince eldeki davada dava tarihi itibariyle kesinlik sınırı nazara alındığında, anılan miktarın dava tarihi 2017 yılı itibari ile temyiz kesinlik sınırının altında kalmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin 08.04.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2025 tarihli asıl kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden kararın, 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2499, K. 2026/103, T. 12.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-2499-e-2026-103-k-6b55b394a7fc