Yargıtay · 1. Hukuk Dairesi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2025/2324 E. 2026/32 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2324
Karar No
2026/32
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2559 E., 2025/96 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/291 E., 2022/95 K.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...’in maliki olduğu 3 08... parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2, 3, 4, 6, 7 ve 8 nolu bağımsız bölümler ile 4 15... parsel sayılı taşınmazını satış suretiyle davalı kızı ...’ye devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı; dava konusu taşınmazları mirasbırakan babasından satın aldığını, murise peyder pey verdiği borçlar düşüldükten sonra kalan bedelin temlik sırasında nakit olarak ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın temlikleri mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; dava konusu 1, 3, 4, 6, 8 nolu bağımsız bölümler ile 4 15... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak dava konusu 7 nolu bağımsız bölümün temlikinin mal kaçırma amacıyla yapılmadığı, bu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak, 7 nolu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine, diğer dava konusu taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... vekilinin temyiz başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2025 tarihli ek kararıyla, kararın miktar yönünden kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2025 tarihli ek kararı ve kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R-

04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

O halde, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince temyize konu taşınmazların toplam 812.135,00 TL değeri üzerinden her bir davacının miras payına isabet eden 101.516,00 TL'nin dava tarihi 2018 yılı itibariyle kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL'yi aştığı nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 05.03.2025 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 10.401,94 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...’den alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2324, K. 2026/32, T. 12.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-hukuk-dairesi-2025-2324-e-2026-32-k-dd90a0f8d955