Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1764 E. 2026/4027 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1764
Karar No
2026/4027
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/529 E., 2025/577 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.12.2011 tarihli ve 2010/2403 Esas, 2011/1887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/5427 Esas, 2023/5787 Karar sayılı ilâmıyla özetle; kesin nitelikteki hükmün tekerrüre esas alınması nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2024/8 Esas, 2024/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2025/1411 Esas, 2025/5255 Karar sayılı ilâmı ile; "katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile katılan beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği, kaldı ki Mahkemece önceki karar ile verilen mahkûmiyet hükmünün ... kanun yararına bozma ilâmının içeriği ve kanun yararına bozma müessesesinin hukuki niteliği de dikkate alındığında sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken beraatine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2025 tarihli ve 2025/529 Esas, 2025/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; verilen karara itiraz ettiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ankara (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 21.12.2011 tarihli ve 2010/2403 Esas, 2011/1887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/5427 Esas, 2023/5787 Karar sayılı ilâmıyla kanun yararına bozulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesinde "mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde belirtildiği üzere sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi dikkate alınmadan sanığın kazanılmış hakkına riayet edilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin gözetilmemesi nedeniyle Ankara 65. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2025 tarihli ve 2025/529 Esas, 2025/577 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sonuç cezanın belirlendiği 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı paragrafından sonra gelmek üzere; "5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, bir yıl denetim süresi belirlenmesine, denetim süresince sanığa yükümlülük yüklenmesine ve uzman kişi görevlendirilmesine yer olmadığına, denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlenmesi halinde cezanın tamamen veya kısmen çektirileceğinin ihtarına" paragrafının hükme eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/1764, K. 2026/4027, T. 18.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-1764-e-2026-4027-k-f5ec97f3e523