Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/5000 E. 2026/5255 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1661 E., 2025/1733 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2024/337 Esas, 2025/107 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2025/1661 Esas, 2025/1733 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, öldürme kastı bulunmadığına ve eylemin yaralama suçunu oluşturduğuna, iştirak iradesi bulunmadığına, adli raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, adli raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, öldürme kastı bulunmadığına ve eylemin yaralama suçunu oluşturduğuna, iştirak iradesi bulunmadığına aksi kabulde sanığın yardım eden olarak sorunmlu tutulması gerektiğine, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanıklar ile mağdur arasında uyuşturucu maddeden kaynaklanan alacak verecek meselesi bulunduğu, bu kapsamda suç tarihinde tarafların telefon aracılığıyla karşılıklı küfürleştikleri, olay günü mağduru ilçe meydanında gören sanıklardan...'in mağdurun baş ve diğer hayati bölgelerine keserle birden fazla kez vurmak suretiyle kafatasında ağır (5.) derecede çökme kırığına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, bu sırada olay yerine gelen diğer sanık ...'in olayı ayırmak isteyen vatandaşlara engel olduğu ve devamında sanık ...'in elindeki keserle mağdura vurmaya devam ettiği ancak çevredeki vatandaşların müdahalesi ile eylemlerine son vermek zorunda kaldıkları olayda;

a. Mağdur ... hakkında ... Şehir Hastanesi Adli Tıp Uzmanlığınca düzenlenen 18.12.2024 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığının belirlenebilmesi için mağdurun olay tarihinden 12 ay sonra başvurması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, bu hususta mağdurun kesin raporunun aldırılarak mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanıklar hakkındaki teşebbüsün derecesinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b. Sanıklar ile mağdurun karşılıklı birbirlerine hakaret ettiklerinin anlaşılmasına göre, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği belirlenmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarıda dikkate alınarak sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2-a), (2-b) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri "eksik inceleme" ve "haksız tahrik" yönlerinden yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2025/1661 Esas, 2025/1733 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereği sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2026 tarihinde karar verildi.