Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1647 E. 2026/3973 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1842 E., 2025/143 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2021/1338 Esas, 2022/877 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanıklar hakkında kurulan hükümlerin katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2022/8529 Esas, 2024/6683 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 Tarihli ve 2024/1842 Esas, 2025/143 Karar Sayılı Kararı İle 1. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1-2-(a), 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıklar lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca ceza indirimi yapılmasının hatalı olduğuna, sanıklar ... ve ...’nin asli fail olarak sorumlu tutulmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, sanığın yardım etme düzeyinde dahi eyleminin bulunmadığına, haksız tahrik indirimin alt hadden yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir. 4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, kasten öldürme eyleminde meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının değerlendirilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanık ... hakkında hüküm kurulurken "15 yıl hapis cezası" yerine "15 hapis cezası" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin asli failinin sanık ... olduğunun sanığın tevilli ikrara yönelen savunması ile saptandığı, sanıklar ... ve ...'nin, sanık ...'nin suçu işlenmesini kolaylaştırmak için yanında bulunduklarının sanık savunmalarından anlaşıldığı, sanıklar ... ve ...'nin ...'nin eylemine müşterek fail olarak katıldıklarına ilişkin katılan ...'ın iddiası dışında delil bulunmadığı, taraflar arasındaki husumetin varlığı, maktulde meydana gelen yaralanmaların niteliği ve sayısı, sanığın suçta kullandığı bıçağın elverişliliği bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların öldürme kastı ile hareket ettiklerinin anlaşıldığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, taraf anlatımlarının farklılık arz ettiği ve oluşa ilişkin tanık beyanın bulunmadığı olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden sanıkların cezalarında haksız tahrik indirimi yapılmasında ve Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 tarihli ve 2024/1842 Esas, 2025/143 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde karar verildi.