Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/8068 E. 2026/6598 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1466 Esas, 2025/1549 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2025 tarihli ve 2024/474 Esas, 2025/39 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/2, 52/4, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/1466 Esas, 2025/1549 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu incelenmiş; hükmü etkileyecek nitelikte bir hukuka aykırılığa rastlanmamıştır. Ancak, belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin uygulamanın 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hukuka aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın ve duruşma açılmaksızın giderilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine, sair hususların aynen korunmasına; bu itibarla, sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hukuka aykırı elde edilmiş delillere dayanıldığına, takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın ikamet ettiği konutta uyuşturucu madde sattığına dair kolluk kuvvetlerince edinilen bilgilere istinaden, bölgenin fiziki takibe ve ekip aracının park edilmesine elverişli olmaması nedeniyle gecikmesinde sakınca bulunan hâl kapsamında alınan arama kararına dayanılarak yapılan aramada, kullanım sınırının çok üzerinde sentetik ecza hapları, bir kısmı satışa hazır hâlde bulunan ve kullanım sınırını aşan miktarda esrar maddesi ile bir adet hassas terazinin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tutanak tanıklarının beyanlarına ve sanığın müdafii eşliğinde alınan kısmi kabulüne göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı belirlenmiştir. Maddelerin çeşitliliği, hassas terazinin bulunması, maddelerin kullanım sınırının üzerinde olması, istihbari bilgilerin sanığın konutunda ticaret yapıldığına dair olması, ayrıca uyuşturucu maddelerin bir kısmının küçük parçalar halinde satışa hazır vaziyette bulunması hususları birlikte dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Sanığın ikrarı olmasa dahi elde edilen delillerin uyuşturucu madde ticaretinden mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli olduğu anlaşılıp koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/1466 Esas, 2025/1549 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.