Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/153 E. 2026/3885 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2025/153
Karar No
2026/3885
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3755 E., 2024/3228 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2024/250 Esas, 2024/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/3755 Esas, 2024/3228 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun, teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayininin eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir. 2.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Olay günü; katılanın çalışanı olan temyiz dışı mağdur ... ile katılanın amcasının oğlu olan ... arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın tarafları ayırmaya çalıştığı, kısa süre içinde ...'un akrabalarını olay yerine çağırması nedeni ile kavganın büyüdüğü ve kavgaya dahil olan sanığın olay yerinde bulduğu demir parçasıyla katılanın başına bir kez vurmak suretiyle dosyada bulunan adli rapora göre, "yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kafa bölgesinde temporal kemik kırığı ve epidural kanamaya yol açacak" şekilde yaraladığı somut olayda, sanık ile katılan arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın elinde bulunan demir sopa ile katılana bir kez vurduğu, devam etme imkanı var iken eylemine son vererek olay yerinden uzaklaştığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Teşebbüs nedeniyle yapılan uygulamada 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre makulün bir miktar üzerinde bir cezaya hükmedilmesi yerine yazılı şekilde alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/3755 Esas, 2024/3228 Karar sayılı kararının " suç vasfı ve kabule göre de teşebbüsün derecesi" yönlerinden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanığın infaz edilecek ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca gözetilmesi, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2025/153, K. 2026/3885, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2025-153-e-2026-3885-k-8605c190d4f6