Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/6810 E. 2026/3844 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/744 E., 2024/566 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan bir hüküm bulunmadığı, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik ise temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla katılan ve mağdurlar vekilinin temyiz dilekçesine göre bunlar yönünden inceleme yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Mağdurlar ..., ... ve ...’un 02.08.2024 havale tarihli dilekçe ile temyiz dilekçesi verdikten sonra, sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını ifade ettikleri, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2023 tarihli ve 2022/336 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararı ile, a. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b. Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ..., ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, c. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme, mağdurlar ..., ..., ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/744 Esas, 2024/566 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca tayin edilen cezaların yetersiz olduğu eleştirisi ile 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, maktule yönelik hükümler yönünden sanıklar ... ve ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, cezaların yetersiz tayin edildiğine, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, cezanın fazla tayin edildiğine, eksik araştırmaya, suç vasfının kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, ilişkindir.

III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesince, katılan ... vekilinin istinaf istemi yönünden bir inceleme yapılmadığı anlaşılmış ise de; her zaman karar verilebileceği tespit edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme, mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, suçta kullanılan aletin niteliği, maktulde meydana gelen yaranın niteliği ve hedef gözetilen bölge nazara alındığında suçun vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğine göre belirlenen haksız tahrik indiriminde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın üzerine atılı kasten öldürme suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR A. Sanık ... ... ile Mağdurlar ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemleri yönünden, Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, kesinlik nedeni ile, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin şikayetten vazgeçme nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler ile Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/744 Esas, 2024/566 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar ... ve ... müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.