Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2135 E. 2023/8597 K. – Kasten Yaralama

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2011/348 Esas, 2011/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2011/348 Esas, 2011/435 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.05.2014 tarihli ve 2014/1107 Esas, 2014/19473 Karar sayılı kararı ile; "1) Hükümden sonra dosyaya sunulan Pazarcık Devlet Hastanesine ait 17.10.2012 tarihli yazı ekinde bulunan katılana ait olduğu belirtilen 05.05.2008 tarihli rapor içeriğine göre, katılanda meydana gelen kemik kırığı şeklindeki yaralanmanın sanığın eylemi ile oluşan yeni kırık olup olmadığı araştırılarak sanığın hukuki durumunun yeniden tayininde zorunluluk bulunması, 2) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmanın aynı kanunun 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, kendi alt soyu haricindekiler yönünden ise infaz tamamlanıncaya kadar süreceğinin kararda belirtilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2014/236 Esas, 2014/655 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.01.2018 tarihli ve 2017/8072 Esas, 2018/847 Karar sayılı kararı ile; "1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 2) Olay nedeniyle taraflar arasında görülen tazminat davasında Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06/03/2014 gün ve 2012/726 Esas, 2014/172 Karar sayılı hükmü ile davacı taraf olan katılanın maddi olarak zarara uğradığına ilişkin delil sunamadığından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi, ceza davasında da sanığın maddi olarak zarar gördüğüne dair dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmaması hususu gözetilerek CMK'nin 231. maddesine ilişkin diğer koşullar yönünden bir değerlendirme yapılmadan, aynı şekilde ertelemeye yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde bozma ilamı ile ortadan kaldırılan önceki hüküm ve Yargıtay ilamına atıfta bulunularak CMK'nin 231 ve TCK'nin 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3) Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi, 4) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2018 tarihli ve 2018/82 Esas, 2018/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 6. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 07.05.2018 tarihinde kesinleşmiş, sanık denetim süresi içinde 22.06.2021 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediğinden, Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2011 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/1177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek hüküm açıklanmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımına, hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığı’na, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü orman arazisinde yapılan ölçüm sonrası sanık ile katılan arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın katılanı yaraladığı mahkemesince kabul edilmiştir. 2. Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 25.11.2014 tarihli; "şahısta saptanan tibia cisim kırığının, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu" ve Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Adli Tıp Polikliniği'nin 24.10.2011 tarihli; "basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı" görüşlerini içeren adli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Sanık savunması, katılan beyanı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasındadır. 4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, zamanaşımı süresinin dolmadığı ve hükmün açıklanmasının şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/1177 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde karar verildi.