Bölge Adliye Mahkemesi 2026/64 E. 2026/104 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 41. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/64 - 2026/104 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 41. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/64 KARAR NO : 2026/104 (YENİDEN HÜKÜM)

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 20/12/2023 NUMARASI : 2023/77 E. - 2023/504 K. DAVACI : VEKİLİ : DAVALI :

DAVANIN KONUSU : YİDK Kararının İptali, Hükümsüzlük, Sicilden Terkini

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2023 tarih ve 2023/77 E. - 2023/504 K. sayılı kararına karşı davacı tarafından süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, dosya içeriğindeki tüm belgeler incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Müvekkil şirketin 1961 yılında kurulduğunu, bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, kekler ve sair ürünlerin imali, ithali, ihracı ve ticareti alanında faaliyet göstermekte olduğunu, sektöründe haklı bir ün ve pazar edindiğini, ... markasının tanınmış marka olduğunu, ... ibaresini ilk kez ...'de tescil ettirdiklerini, ... ... markasının T/03140 sayı ile tanınmış marka siciline kayıtlı olduğunu, markaların ayniyet derecesinde benzer olduğunu, sınıfların aynı olduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu, emsal yargı kararları bulunduğunu ileri sürerek dava konusu 14/12/202 tarih 2022-M-17270 sayılı YİDK kararının iptaline, markanın tescil edilmiş olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... ..., dava dilekçesi tebliğ edildiği halde davaya yanıt vermediği gibi duruşmalara da katılmadığından yargılama yokluğunda yürütülmüştür.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "Şekil+... ...", "..." ve diğer "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma/faydalanma süresi içinde, davalının "..." ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının "Şekil+... ..." , "... " ve diğer "..." ibareli tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceğini, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nin 6/1.maddesinde düzenlenen iltibasın bulunmadığı, SMK'nin 6/5. maddesindeki tanınmışlık koşulunun oluşmadığı, davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan haksız bir yararın sağlanabileceği, marka itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği iddiasının, SMK'nin 6/9. maddesi anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da kanıtlanamadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı Şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalıya ait 2021/173579 başvuru numaralı “...” ibareli marka başvurusu, müvekkil şirketin piyasada maruf ve tanınır hale getirdiği ve tanınmış marka statüsünde bulunan "... ..." ibareli markalarına görsel, işitsel ve kavramsal açısından ayırt edilemeyecek derecede benzer olmasına ve davalı şahsın marka başvurusunu müvekkil şirketin markalarının tescilli olduğu aynı/benzer sınıf ve emtialarda tescil ettirmek istemesine rağmen markalar arasında iltibas tehlikesinin olmadığına karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkil şirketin ilk olarak ... senesinde tescil ettiği “...” ibareli markaları seneler içerisinde marka sayısını arttırarak herkesçe bilinen seri markaları oluşturmuş ve birçok Yargıtay kararı ile işbu dava benzeri markalarda asli/esaslı unsurun “...” olduğunun tespit edildiğini, müvekkile ait “...” markasının davaya konu markada aynen yer aldığını, tüketicilerin zihninde oluşacak ilk intiba bakımından ön planda ve daha dikkat çekici konumda olduğunu, marka sonuna “...” ibaresi eklenerek yeni bir marka imajı yaratılmaya çalışılmışsa da müvekkil şirket markasından uzaklaşmasının sağlanamadığını, davalı marka başvurusunun esaslı unsurunun da “...” ibaresi olup ayırt edici görsel niteliğe haiz olmadığını, davalı markasının "kelime" ibaresi olup beyaz zemin üzerine siyah harflerden oluştuğu, markalar arasında görsel ve işitsel olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olup iltibas tehlikesi yarattığını, davaya konu markaların gıda sektöründe yer aldığını, ilgili sektörün tüketicisinin de ortalama düzeyde tüketici kitlesi olup ilişkilendirilme ve karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, markalar kavramsal olarak değerlendirildiğinde ise davalı tarafından müvekkil markası“...”in sonuna eklenmiş “-...” ibaresi marka üzerinde anlamsal bir bütünlük sağlamadığından ortalama tüketicinin de dikkatini çekmeyeceği, tüketicilerin dikkatinin doğrudan “...” ibaresi üzerinde yoğunlaşacağı, “-...” ifadesi Kent Gıda Maddeleri San. ve Tic. Şti. adına tescilli ve “...”, “...”, “...” gibi tatlı atıştırmalık ürünlerinde uzun yıllardır kullanılarak ayırt ediciliğini yitirip herhangi bir anlam ifade etmeyen zayıf bir ibare haline geldiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, tescil işlemi yapılmışsa marka hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkini istemine ilişkin olup davanın reddi kararına karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalının 2021/173579 numaralı "...+ Şekil" ibaresinin 30 .sınıfın 8.alt grubunda (toz şeker, pudra şekeri, kesme şeker) ve 10.alt grubunda (şekerlemeler, çikolatalar, krakerler, bisküviler, gofretler) yer alan mal ve hizmetlerde tescili için davalı Kuruma başvurduğu, başvurunun ... Markalar Dairesi Başkanlığınca 12/01/2022 tarih 388 sayılı Resmi Marka Bülteninde yayımlandığı, davacının "... ...", "Şekil+... ...", ve diğer "..." ibareli tescilli markalarına dayalı olarak yayıma itiraz ettiği, Markalar Daire Başkanlığı tarafından davacının itirazının reddine karar verildiği, davacı tarafça bu karara yapılan itiraz üzerine ... Yeniden İnceleme ve Değerleme Kurulu tarafından itirazın reddedildiği, eldeki davanın kararın tebliğinden itibaren iki aylık süre içinde açıldığı anlaşılmaktadır. İlk derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararı ve istinaf nedenleri gözetildiğinde uyuşmazlık, taraf markaları arasında, ayniyet/benzerlik, iltibas nedeniyle tescil engeli bulunup bulunmadığı ve tanınmışlık iddiasının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir. Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, davacının davasına/itirazlarına mesnet aldığı muhtelif markalarının, davalının başvuru konusu ettiği markanın kapsamına giren 30.sınıfta yer alan 8.ve10.alt grupta yer alan emtialar yönünden tescilli olduğu, birtakım emtianın toptan/perakende satış hizmetlerine konu olması durumunda bu hizmetlerin aynı emtia ile bağlantılı ve/veya benzer emtia sayılması gerektiğinin, doktrinde ve Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği o halde davalının markasını tescil ettirmek istediği 30.sınıfa giren 8.ve10.alt grupta yer alan emtianın davacının markalarının tescilli olduğu 30.sınıftaki emtialarla benzer olduğu, benzer alıcı çevresine hitap ettiği, kullanıcıları ve hedeflenen tüketici profillerinin aynı olduğu, benzer markaları bir arada gören tüketicilerin markalar arasında veya marka sahibi işletmeler arasında bir bağlantı kurma olasılığının bulunduğu, somut uyuşmazlıkta başvuru markasının kapsamına alınmak istenilen 30. sınıftaki 8.ve10 alt gruptaki emtia ayniyeti/ benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleştiği sonucuna ulaşılmaktadır. Tarafların marka işaretlerinin benzerliğine gelince, davaya konu davalı markası yazı ve şekil unsurlarından oluşan kompozisyon marka olduğu, davacının markasının asli unsuru olan "..." ibaresinin davaya konu markada da görsel benzerlik yanı sıra işitsel olarak da ön planda bulunduğu, zira "..." şeklinde telafuz edildiğinde de bağımsızlığını koruduğu, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu markada da asli unsur olarak yer aldığı, dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "... ..." markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 30.sınıfa giren 8.alt grup ve10.alt gruba giren emtia açısından 6769 sayılı SMK'nin 6/1. maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu kaldı ki aynı market ve hatta raflarda pazara sunulmaları, çoğunlukla çocuklar tarafından satın alınabilmesi dikkate alındığında karıştırılma ihtimalinin çok yüksek olduğu, farklı marka olduğunun ayırt edilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, Dairemizce iltibas yönünden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmemiş ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir. Öte yandan davacı tarafın tanınmışlık iddiası değerlendirildiğinde, SMK'nin 6/1.maddesi anlamında benzer bulunan emtia dışındaki mal ve hizmetler yönünden, davacı şirketin "... ..." ibareli markalarının tanınmışlığı nedeniyle SMK'nin 6/5.maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin dosya kapsamındaki delillerle ispat edilemediği, davalının sırf benzer marka başvurusunda bulunmasının kötü niyetin kabulü için yeterli olmadığı gibi dosya kapsamında davalının marka başvurusunda kötü niyetli olduğuna dair bir delil de sunulmadığı anlaşılmakla davacının kötü niyete dayalı iddiası da yerinde görülmemiştir. O halde taraf markalarının ilişkili olduğu 30.sınıfta başvuru kapsamındaki 8.ve10.alt grupta yer alan mallar bakımından YİDK Kararının iptali ile dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük ve sicilden terkin istemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir. Hâl böyle olunca HMK'nin 353/1-b-2.maddesi uyarınca yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, Kanun'un olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiğine ilişkin düzenleme dikkate alınmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353,1/b-2.maddesi uyarınca kaldırılarak "davanın kabulüne" yönelik aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/12/2023 tarih ve 2023/77 Esas - 2023/504 Karar sayılı kararın KALDIRILMASINA, 2-Davanın KABULÜ ile Türk Patent ve Marka Kurumunun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 14/12/2022 tarih 2022-M-17270 sayılı kararının İPTALİNE, 3-Dava konusu 2021/173579 kodlu başvuru tescil edilmediğinden hükümsüzlük ve sicilden terkin konusunda karar verilmesine yer olmadığına, 4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu karar ve ilam harcından, peşin olarak yatırılan 179,90-TL harcın mahsubu ile bakiye 552,10-TL harcın davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 5-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümlerince belirlenen 55.000,00-TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davacı tarafından ilk derece Mahkemesinde yapılan 5.500,00-TL bilirkişi ücreti, 497,00-TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 530,00-TL tebligat gideri ve posta masrafı 1.169,40-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 7.696,40-TL'ye 179,90-TL peşin harç, 179,90-TL başvurma harcı eklenerek oluşan toplam 8.056,20-TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 7-Davalılar tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında herhangi bir gider yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333), 9-Davacı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 10-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 22/10/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ YOLU açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 06/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.