Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/2930 E. 2026/2973 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/2930
Karar No
2026/2973
Karar Tarihi

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

3. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO:2026/2930

KARAR NO:2026/2973

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL 19. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ARA KARAR TARİHİ:13/10/2026

NUMARASI:2026/1884 Esas

DAVANIN KONUSU:Tazminat

KARAR TARİHİ:05/11/2026

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacılar vekili ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir talepli dava dilekçesinde özetle; davacılar ile davalılar arasında 25/07/2025 tarihinde aynı taşınmazın farklı kullanım alanlarına ilişkin iki ayrı iş ortaklığı sözleşmesi kurulduğunu, davalı tarafın sözleşmeyle üstlendiği tadilat, dekorasyon, tefrişat, işletmenin faaliyete geçirilmesi ve yönetimine ilişkin edimleri gereği ifa etmediğini, taşınmazın otel olarak kullanıma hazır bölümlerinde ağır söküm, yıkım ve tahribat gerçekleştirdiğini, bu durumun İstanbul 19.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2026/330 değişik iş sayılı tespit dosyasından alınan rapor ile de belirlendiğini, alacağın güvence altına alınması ve taşınmazdaki mevcut delil durumunun korunması gerektiğini, davalının sözleşmesel edimlerini gereği gibi yerine getirmediği ve eski hale getirme zararı doğduğunu, bilirkişi raporunda taşınmazın olağan kullanımdan kaynaklanmayan kontrolsüz söküm ve tahribat sebebiyle kullanılamaz hale geldiğinin belirlendiğini, işletmenin kullanım dışı kaldığı süre nedeniyle zaman kaybı ve gelir kaybı zararı doğmuş olup taşınmaz kira olduğu için ödenen kira bedellerinin ayrı bir zarar kalemi olduğunu, sözleşmelerde kararlaştırılan cezai şartların koşulları oluştuğu ölçüde tahsilinin gerektiğini, bu nedenlerle davanın kabulü ile eski hale getirme ince işleri ve kamera sistemi bedeli ile dekorasyon ve tefrişat zararının toplamı olan 9.064.951,00 TL her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıların yedinde veya üçüncü kişiler nezdinde bulunan taşınır, taşınmaz, alacak ve diğer malvarlığı değerleri üzerine 9.064,951,00 TL sınırlı olmak üzere İcra ve İflas Kanunun m.257 uyarınca ihtiyati haciz, bu mümkün olmadığı takdirde ihtiyati tedbir konulmasına, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak, davalıların hissedarı ya da sahibi olduğu şirketlere hisse devrini önler nitelikte ihtiyati tedbir konulmasına, ayrıca davalı ... Şirketinin sicil kaydına devri önler nitelikte ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.Mahkeme;

"1-Davacılar vekilinin ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebinin ayrı ayrı reddine,

2-Kararın taraflara tebliğine" dair her iki istem yönünden verilen kararın tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde içerisinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu 13/10/2026 tarihinde karar vermiştir.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz için yasal koşulların ve yaklaşık ispatın sağlandığı belirtilerek İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2026/1884 Esas sayılı dosyasında verilen 13.10.2026 tarihli ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir taleplerinin reddine ilişkin ara kararın kaldırılmasına; geçici hukuki koruma isteminin ihtiyati haciz hükümleri çerçevesinde kabulüne, belirlenecek uygun teminat karşılığında, davalılara ait taşınır ve taşınmaz mallar ile üçüncü kişiler nezdindeki alacak ve diğer hakları üzerine, kendilerine ait şirket payları da bu kapsamda olmak üzere, her iki davalı yönünden birlikte toplam 9.064.951,00 TL alacağı karşılayacak miktarla sınırlı ve ölçülülük ilkesi gözetilerek ihtiyati haciz konulmasına, bunun mümkün olmaması halinde davalı şirket hisseleri ile davalı şahsın taşınır taşınmaz malvarlığına devri önler nitelikte ihtiyati tedbir konulmasına,önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması nedeniyle doğrudan karar verilmesini engelleyen bir inceleme eksikliği bulunduğu sonucuna varılması hâlinde, HMK m.353/1-a-6 uyarınca ara kararın kaldırılmasına ve belirtilen deliller değerlendirilerek geçici koruma talepleri hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.6100 sayılı HMK'nun 355 md gereğince, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemeye göre;Dava,iş ortaklığına dayalı alacak talebine ilişkindir.Davada davacı taraf sözleşmeye aykırılık nedeniyle eski hale getirme, dekorasyon ve tefrişat, zaman kaybı/kira-gelir kaybı ile koşulları oluştuğu ölçüde cezai şart alacaklarının ticari faiziyle tahsili ile ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir talepli kısmi tazminat talebinde bulunmuştur.Dava konusu talepler açısından taraflar arasındaki davaya konu edilen alacakların ispatına dair yaklaşık ispatın sağlanmadığı,talebin yargılamayı gerektirdiği,bu bağlamda gerer İİTK 257 ve devamı maddelerindeki ihtiyati haciz ve gerekse HMK 389/1.madde kapsamında ihtiyati tedbir koşullarının oluşmadığı anlaşılmıştır.Mahkemenin kararı usul ve hukuka uygun bulunmuştur.Bu itibarla, ilk derece mahkemesince verilen kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre davacıların istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

K A R A R:Yukarıda açıklanan nedenlerle;Davacıların istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine,Alınması gereken 732,00 TL karar ve ilam harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına,İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa karar kesin olmakla istinaf edene ilk derece mahkemesince iadesine,Dair dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 05/11/2026

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/2930, K. 2026/2973, T. 13.10.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-2930-e-2026-2973-k-64cb6a436615