Bölge Adliye Mahkemesi 2026/1674 E. 2026/295 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 42. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/1674 - 2026/295 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 42. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/1674 KARAR NO : 2026/295

TÜR K MİLLETİ ADINA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi TARİHİ : 05/02/2026 ESAS-KARAR NUMARASI : 2025/69 E., 2026/72 K.

DAVACI : DAVALI :

DAVA : Alacak

KARAR TARİHİ : 04/11/2026 YAZIM TARİHİ : 04/11/2026

Yukarıdaki karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Davacı vekili özetle: Müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan 05.12.2011 tarihinde Res Katkı Payı sözleşmesine göre her yıla ilişkin katkı payı tutarı, sonraki yılın Ocak ayı sonuna kadar belirlenerek fatura edildiğini, davalının yönetmeliğe aykırı şekilde hesaplama yaparak fahiş tutarlı olan “güncelleştirilmiş kümülatif RES katkı payını” müvekkili şirketten talep ettiğini, davalı ..., bu yanlış hesaplamayı taraflar arasında bağlayıcı olmayan ve hatta hukuki değeri kalmayan Teklif Mektubuna göre yaptığını, imzalanan sözleşmede bulunmayan hükümlere göre işlem yapılmasının mümkün olmadığını, tacir olan taraflar akdedilen sözleşme ile bağlı olduklarını belirterek 15.311.875,70 TL 'nin ve 6.051.743,25 TL'nin, faturaların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek Merkez Bankası'nın değişen oranlarda en yüksek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili özetle: Uyuşmazlığın idari yargıda çözümlenmesi gerektiğini, öncelikle yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine, bu mümkün olmaması halinde talep haksız olduğu için dosyanın esastan reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince "......Taraflar arasında 13.08.2013 tarihli RES Katkı Payı Anlaşması bulunduğu, sözleşme imzalanmasından evvel 22.09.2010 tarihinde yayınlanan, Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Lisans Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliği hükümleri uyarınca, davacı tarafından davalı tarafa teklif mektubu sunulmuş olduğu, teklif mektubu içeriğine göre, RES Katkı Payı tutarının, teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık Tüketici Fiyat Endeksi oranında güncelleştirerek takip eden yılın Ocak ayı sonuna kadar...ödemenin kabul ve taahhüt ederiz." ifadelerinin yer aldığı, davalı tarafça teklif mektubundaki bu ifade esas alınmak suretiyle, teklif mektubunun verildiği 2011 yılından itibaren tesislerin geçici kabulünün yapıldığı 2014 yılına kadar teklif yılının verildiği tarih esas alınmak ve birim fiyatın da 2011 yılından fatura tanzim tarihi olan 2022-2023 yılına kadar her yıl güncellenmek suretiyle faturaların tanzim edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki 13.08.2013 tarihli Rüzgâr Katkı Payı Anlaşmasının 3.maddesinde RES katkı payının hesaplama şekli tarif edilmiş, yine RES katkı payını hesaplamaya esas tarihin de, sözleşmenin 10.maddesi uyarınca tesislerin geçici kabul tarihinin olduğu hususu belirlenmiş olup, esasen bu hususta bir anlaşmazlık da bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; birim fiyatın tespitinde davalının uyguladığı gibi teklif yılındaki birim fiyat olan 2,87 TL'nin 2022-2023 yılına kadar her yıl güncellenmek sureti ile mi birim fiyatın tespit edileceği, yoksa 2,87 TL birim fiyatın, yalnızca 2022 ve 2023 yılındaki TÜFE oranı esas alınmak suretiyle güncellenerek, güncellenmiş birim fiyat esas alınmak suretiyle mi hesaplama yapılacağı noktasında toplanmaktadır. Dosya kapsamına göre; Ödenecek RES katkı payının hesaplanması, 3 farklı yerde tariflenmiş olup, bunlar; davacı tarafından sunulmuş olan Teklîf Mektubu, taraflar arasında imzalanan RES Katkı Payı Anlaşması ve Rüzgar Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Lisans Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliğidir. Somut olaydaki ihtilafın çözülmesi için; hesaplamanın hangi yönteme göre, yani Yönetmelik ve Anlaşmada tariflendiği şekilde mi, yoksa Teklif Mektubunda tariflendiği şekilde mi yapılması gerektiği hususunun aydınlatılması gerekmektedir. Davacı tarafça teklif mektubunun sunulmasından sonra, taraflar arasında 13.08.2013 tarihli RES Katkı Payı anlaşması imzalanmış olup, sözleşmede RES Katkı Payının hesabı, teklif mektubundaki hesaplamadan farklı olarak düzenlenmiştir. Davalı tarafça RES Katkı Payının hesabı ile ilgili teklif mektubundaki ibarelerin aynen sözleşmeye geçirilmesi mümkünken, farklı bir hesap şeklini içeren sözleşme imzalanmış olup, her ikisi de tacir olan tarafların, serbest iradeleriyle imzalamış oldukları anlaşma hükümleri ile bağlı oldukları açıktır. Taraflar arasındaki anlaşmada, davacının sunduğu teklif mektubuna, sadece 3. maddede, toplam RES Katkı Payı tutarının hesaplanması ile ilgili kr* E* TÜFE formülünde, kr değerinin açıklanması sırasında yer verilmiştir. Buna göre, davacı tarafça sözleşmenin imzalanmasından önce sunulan 2011 tarihli teklif mektubunun, farklı bir hesap şekli içeren sözleşmenin imzalanmasından sonra hesap şekli yönünden hükümsüz kaldığı anlaşılmış olup, serbest iradesiyle imzalamış olduğu sözleşmenin davalı yönünden de bağlayıcı olacağı, RES Katkı Payı ile ilgili faturaların, taraflar arasındaki sözleşmenin 3.maddesi uyarınca, 2,87 TL birim fiyatın, yalnızca 2022 ve 2023 yılındaki TÜFE oranı esas alınmak suretiyle güncellenerek, güncellenmiş birim fiyat esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, davacı tarafından davalıya sunulan sözleşme öncesi teklif mektubundaki belirlemelere göre hesaplama yapılmak suretiyle davaya konu faturanın düzenlendiği anlaşılmıştır (Benzer yönde karar için bkz. Ankara BAM 23. HD., 21.02.2019 Tarih ve 2017/1552 Esas ve 2019/272 Karar) Mahkememizce sözleşmenin 3.maddesine göre RES katkı payının hesaplanması ve bu yönde değerlendirilme yapılması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, denetime ve dosya kapsamına uygun olmakla hükmün tesisinde esas alınan bilirkişi heyetine ait 16.12.2025 tarihli raporda özetle; 2,87 TL birim fiyatın, 2022 ve 2023 yılındaki TÜFE oranı esas alınmak suretiyle güncellenerek ve güncellenmiş birim fiyat esas alınmak suretiyle ve Ankara Bölge Adiye Mahkemesine ait emsal ve yerleşmiş yargısal uygulamalar nazara alınarak yapılan hesaplama neticesinde, 2022 ve 2023 yılı için davacıdan fazladan tahsil edilen tutarın 5.458.127,67 TL+ 9771.138,63 TL olmak üzere toplam 15.229.277,30 TL olduğu anlaşılmakla belirlenen tutar üzerinden davanın kabulüne....." karar verilmiştir. Davalı vekili özetle: Uyuşmazlığın çözümünde İdari Yargının görevli olduğunu, davacı ile müvekkili arasında, davacıya ait üretim tesislerinin ilk ünitesinin geçici kabulünün yapıldığı tarihten başlamak üzere ve tüm tesisin geçici kabulünün yapıldığı tarihten itibaren 20 yıl süreyle ödenecek RES Katkı Payı Sözleşmesi imzalandığını, Yönetmelik ve ekleriyle, anlaşma ve teklif mektubunun birlikte değerlendirilmesi sonucunda RES katkı payının hesaplandığını, sürecin dayanağı olan Yönetmelik, ekleri ve içeriği birbirinden ayrı değerlendirilerek, aralarında hiyerarşik bir ilişki kurmak suretiyle teklif mektubunun yok sayılmasının, hukuka uygun bir yaklaşım olmadığını, Yönetmeliğin, taahhütname, teklif mektubu formu ve RES katkı payı anlaşmasından oluşan ekleri ile bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, teklif mektubunun hesaplamada göz önüne alınmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE: Dava, RES katkı payı anlaşması nedeniyle alacak taleplidir. Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine, 2-)Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 1.040.311,93 TL istinaf harcından peşin alınan 260.077,98 TL'nın mahsubu ile bakiye 780.233,95 TL'nın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, 3-)İstinaf kanun yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine, 4-)HMK 359/4 madde gereğince kararın taraflara resen tebliğine; tebliğ, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemlerinin Dairemiz tarafından yapılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK 361 madde gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 04/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip