Bölge Adliye Mahkemesi 2025/737 E. 2026/1850 K.

T.C. SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/737 - 2026/1850 T.C. SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2025/737 KARAR NO : 2026/1850

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F K A R A R I

BAŞKAN : ...(...) ÜYE : ...(...) ÜYE : ...(...) KATİP : ...(...)

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : GEBZE 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 26/02/2025 NUMARASI : 2023/859 Esas - 2025/213 Karar

DAVACI : ... OTOMOTİV GIDA TEKSTİL İTHALAT İHRACAT SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - .... Erenler/SAKARYA VEKİLİ : Av. ... - ........ Ataköy-Bakırköy/İSTANBUL

DAVALI : .... (T.C. NO:...) - ...... Darıca/KOCAELİ

VEKİLİ : Av. ... - ........ Gebze/KOCAELİ

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 03/11/2023

KARAR TARİHİ : 16/10/2026 KR. YAZIM TARİHİ : 09/11/2026

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekilinin dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı arasında Entegre Hizmet Sözleşmesi imzalandığını, 01.01.2022-31.12.2022 tarihleri arası hizmet alışverişi ile ticari faaliyet yürütüldüğünü, İşkur tarafından 08.09.2023 tarihinde ceza tebliğ edildiğini, içeriğinde İşkur'dan izin alınmadan, kayıt dışı hizmet sağladığını, tek sorumlunun davacı olduğunu, cezayı ödediklerini, rücu talep ettiklerini, haksız itiraz nedeniyle icra inkar tazminatı talepleri olduğunu neticede icra dosyasına vaki itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekilinin sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazları olduğunu, davacı taraf aleyhine İşkur tarafından bir ceza kesilmiş ise yasal süre içerisinde itiraz edebileceğini, rücu talep etmemesinin kanuni dayanağı bulunmadığını, sunulan sözleşmede de rücu edileceğine dair bir hüküm bulunmadığını, kesilen cezanın tek sorumlusu davalı olmadığını, davacının kendi kusuru ve hareketleri kesildiğini, hukuka aykırı hareket etmediğini, usule ve hukuka aykırı bir şekilde ceza kesildiğini, teftiş raporunun hukuka aykırı olduğunu, davalıya kesilen idari para cezasına Gebze 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2023/4621 D. İş ile itiraz edildiğini, vergi levhasında ana faaliyet kodu olarak, diğer İnsan Kaynakların Sağlanması Uzun süreli çalışma dönemleri için Personel Sağlanması Hizmetleri göründüğünü, İnsan Kaynakları konusunda İşkur tarafından danışman atandığını, neticede davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ : İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; " ... 1-Davanın REDDİNE, ... " karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının aksine izin vb. noksanlıklarını davaıdan gizlemesi hasebi ile ikmal edilen ceza hk. davacının rücuen tahsil alacağının mevcut olduğunu, asıl işverenin, alt işverene yönelik idari para cezasından sorumluluğunun mevzuatta düzenlenmediği, rücu hakkının elden alınmadığı göz ardı edildiğini, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin nitelik ve boyutuna ilişkin yetki dışında incelemelerde bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olduğunu beyan ile; yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, karar verilmesini talep ederek, istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davalı tarafça, istinaf dilekçesine karşı cevap dilekçesi verilmemiştir. DELİLLER: Gebze 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26/02/2025 Tarih - 2023/859 Esas - 2025/213 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Dava; Entegre Hizmet Sözleşmesinden kaynaklanan alacak için yapılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni yönünden yapılmıştır. Dosyanın incelemesinde, davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 01/01/2022 ile 31/12/2022 tarihlerini kapsayan entegre hizmet sözleşmesi bulunduğu, İş-kur tarafından davacıya kesilen idari para cezasının ödendiği ve bu bedelin davalıdan tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesinin talep edildiği, davalı vekilince sunan cevap dilekçesinde ise özetle; dava konusu cezanın davacının kendi kusurundan kaynaklandığı, sözleşmede rüşvete ilişkin hüküm bulunmadığı ve rücu talebinin yasal dayanağının olmadığı belirtilerek, davanın reddinin istenildiği ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiği, verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır. Eldeki davada; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacı şirket hakkında uygulanan 53.572,00-TL tutarındaki idari para cezasının, taraflar arasındaki personel temin sözleşmesi uyarınca davalıya rücu edilip edilemeyeceği ve davalının bu bedelden sorumlu olup olmadığı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. Dosya arasına alınan 31/10/2024 bilirkişi raporunda özetle; davacı ile davalının sözleşme kurulma aşamasında geçici ilişkisi kapsamında süreklilik arz eden asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurdukları, tahakkuk edilecek idari para cezalarına ilişkin sözleşme hükmü bulunmadığından davacının davalıya rücu edemeyeceği yönünde görüş ve kanaatine varıldığını rapor etmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 7/1. maddesine göre; "Geçici iş ilişkisi özel istihdam bürosu aracılığıyla ya da holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde görevlendirme yapılmak suretiyle kurulabilir." Aynı Kanunun 7/2. Maddesi gereğince "Özel istihdam bürosu aracılığıyla geçici iş ilişkisi, Türkiye İş Kurumunca izin verilen özel istihdam bürosunun bir işverenle geçici işçi sağlama sözleşmesi yaparak bir işçisini geçici olarak bu işverene devri ile a) Bu Kanunun 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 74 üncü maddesinde belirtilen hâllerde, işçinin askerlik hizmeti hâlinde ve iş sözleşmesinin askıda kaldığı diğer hâllerde, b) Mevsimlik tarım işlerinde, c) Ev hizmetlerinde, d) İşletmenin günlük işlerinden sayılmayan ve aralıklı olarak gördürülen işlerde, e) İş sağlığı ve güvenliği bakımından acil olan işlerde veya üretimi önemli ölçüde etkileyen zorlayıcı nedenlerin ortaya çıkması hâlinde, f) İşletmenin ortalama mal ve hizmet üretim kapasitesinin geçici iş ilişkisi kurulmasını gerektirecek ölçüde ve öngörülemeyen şekilde artması hâlinde, g) Mevsimlik işler hariç dönemsellik arz eden iş artışları hâlinde, kurulabilir." 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'nun "Özel istihdam bürolarının kurulması, seçme, izin verme, yenileme ve denetim" başlıklı 17 maddesinde "İş arayanların elverişli oldukları işlere yerleştirilmeleri ve çeşitli işler için uygun işçiler bulunmasına aracılık etme görevi, Kurum ve bu amaçla gerçek veya tüzel kişiler tarafından kurulan özel istihdam bürolarınca yapılır. Özel istihdam büroları, Kurumca iş piyasasının ihtiyaçları dikkate alınarak belirlenecek sayıda ve aranan koşullar çerçevesinde seçilmek ve izin verilmek kaydıyla, kamu kurum ve kuruluşları dışında iş ve işçi bulma faaliyetlerinde bulunabilirler." Eldeki davada; taraflar arasında 2022 yılında personel tedarikine ilişkin bir hizmet ilişkisinin bulunduğu, davalı şirketin işçilerinin SGK bildirimlerinden sorumlu alt işveren olduğu ve tarafların işleriyle ilgili belirli yükümlülükleri birlikte üstlendiği, davacı şirket hakkında 4857 sayılı iş kanununa aykırılık nedeniyle idari para cezaları uygulandığı ve söz konusu cezaların davacı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Eldeki davada, ilk derece mahkemesince verilen kararın dosya kapsamı ve mevcut delil durumu itibariyle yerinde olduğu değerlendirilmiştir. Nitekim 4857 sayılı iş kanunun 7. maddesiyle 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu ile ilgili bazı düzenlemeler hakkında kanun hükümleri uyarınca özel istihdam bürolarınca geçici iş ilişkisi kurulabilmesi için kurumdan izin alınmasının gerektiği, somut olayda davalı şirketin gerekli izni almaksızın davacıya geçici işçi temin ettiği ve bu nedenle taraflar hakkında idari para cezaları uygulandığı görülmektedir. Yine, tacir olan davacının basiretli tacir gibi hareket etme yükümlülüğünün bulunduğu, yukarıdaki kanun maddesi ve Özel İstihdam Büroları Yönetmeliği'nin 12. maddesi gereğince geçici iş ilişkisi kurduğu davalıya, Türkiye İş Kurumunca izin verilip verilmediğinin araştırılmasının gerektiği ancak bu araştırmanın dahi yapılmadığı görülmektedir. Eldeki davada; davacının ödediği idari para cezalarının davalıya rücu edilebileceğine ilişkin taraflarca imzalanmış sözleşmede açık bir düzenleme bulunmadığı gibi bu yönde başkaca yazılı delil veya davalının rücu sorumluluğunu kabul ettiğini gösterir bir delilin de dosyaya sunulmamış olduğu anlaşılmıştır. Yine, davacı hakkında düzenlenen idari para cezasına yönelik itirazını da Gebze 1. Sulh Ceza Hakimliğince reddedilmiş olması karşısında, davacının ödediği cezaların davalıdan tahsilini gerektiren hukuki ve sözleşmesel dayanak bulunmadığından davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir. Açıklanan nedenlerle; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine, karar vermek gerekmiştir. H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-6100 sayılı HMK'nın 353-(1)-b)-1) maddesi uyarınca; Davacının İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, 2-Bakiye 116,60 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, harç tahsili ve harç tahsil müzekkeresi yazılması işlemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 302-(5) maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine, 3-İstinaf Kanun Yoluna Başvurma Harcının hazineye gelir kaydına, 4-İstinaf kanun yoluna başvuru için yaptığı masrafların, istinaf eden taraf üzerinde bırakılmasına, 5-İstinaf eden tarafından yatırılan, istinaf avansından kullanılmayan kısmın HMK'nın 333. maddesi uyarınca; ilk derece mahkemesince istinaf edene iadesine, 6-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 7-Gerekçeli kararın tebliği işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine, 8-Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, İlişkin; Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesi uyarınca KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi.16/10/2026

Başkan ... e-imzalıdır

Üye ... e-imzalıdır

Üye ... e-imzalıdır

Katip ... e-imzalıdır

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.*