Bölge Adliye Mahkemesi 2025/1164 E. 2026/1716 K.

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2025/1164 KARAR NO : 2026/1716

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 29/05/2025 NUMARASI : 2024/913 Esas - 2025/486 Karar DAVANIN KONUSU : Menfi Tespit (Ölüm ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) KARAR TARİHİ : 23/10/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 23/10/2026

İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 29/05/2025 tarih 2024/913 Esas 2025/486 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye .... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA : Davacı vekili, 09.05.2021 tarihinde, davalı şirketin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, dava dışı .... Şti.'nin maliki, müvekkilinin sürücüsü olduğu .... plakalı aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle, davalı sigorta şirketi tarafından .... plakalı karşı aracın sürücüsü dava dışı .....'e sakatlık tazminatı ödendiği ileri sürülerek, ödenen tazminatın rücuen tahsili talebiyle müvekkili ile dava dışı şirket aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin itiraz ederek takibi durdurduğunu, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B-4 bendi gereğince sigorta şirketinin ancak sigortalıya rücu edebileceğini, müvekkilinin poliçenin tarafı olmadığını, davalının rücu nedeni olarak müvekkilinin alkollü olması, olay yerini terk etmesi ve sürücü değişikliği iddiasına dayandığını, müvekkilinin 0,82 promil alkollü çıktığını, sürücünün alkollü olmasının rücu için yeterli olmadığını, kazanın meydana gelmesinde dava dışı ...'in etken olduğunu, ödenen tazminatın yersiz olduğunu iddia ederek, müvekkilinin davalı tarafa borçlu olmadığının tespitine, %20 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. CEVAP : Davalı vekili, görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, dava şartı olan arabuluculuk müessesesine başvurulmadan dava açıldığını, kaza tespit tutanağında davacının KTK'nun 48/5 ve 57/1-a maddelerini ihlal ettiğinden kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kazanın salt alkolün etkisi ile gerçekleştiğini, yeni genel şartlarda nedensellik bağı şartının kaldırıldığını, salt alkollü araç kullanmanın rücu nedeni için yeterli olduğunu, davalının olay yerini terk ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta şirketinin sigortalı araç sürücüsüne rücu etmesinin mümkün olmadığı, sigorta şirketinin 6102 sayılı yasada öngörülen sigorta genel hükümleri ve sorumluluk sigortası hükümlerine göre rücu edilemeyeceğini bilmesi gerektiği, sürücü aleyhinde icra takibi yapılmasının kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacının icra takibi sebebiyle davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine, takip asıl alacak kısmı (470.881,98 TL) üzerinden %20 (94.176.00 TL) kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davalı vekili, müvekkili şirket resmi kayıtlarında malik ve sigortalı görünen dava dışı....Şti. ve sürücü davacı ....'a karşı takip yoluna başvurulduğunu, yasada öngörülen nedenlerle sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak araç kullanması ve olay yerini terk etmesi kusuru nedeniyle de rücu şartlarının oluştuğunu. polis merkezindeki ifadesinde davacının olay yerini terk ettiğini ikrar ettiğini, KTK 81. md uyarınca, sürücülerin sorumluluğun saptanmasında yararlı olacak kanıt ve izler dahil, kaza yerindeki durumu değiştirmemek yükümlülüğü altında olduğunu, davacı sürücünün kaza mahallini terk etmek suretiyle poliçe genel şartlarının davalı tarafından ihlal edildiğini, davacı sürücünün olay yerini terk etmemiş olması halinde kanındaki alkol oranının daha fazla çıkacağının sabit olduğunu, dosya kapsamında görevlendirilecek bilirkişilerce bu durumun göz önünde bulundurularak promil oranının tespit edilmesi gerektiğini, müvekkili şirket aleyhine hükmedilen kötüniyet tazminatı şartlarının oluşmadığını istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir. GEREKÇE: Dava, ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası neticesinde zarar gören üçüncü kişiye yapılan maluliyet ödemesinin alkollü araç kullanma ve olay yeri terk nedenine dayanılarak sigortalı araç sürücüsünden rücuen tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle menfi tespit istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Davacı sigorta şirketi, rücu sebebini, sigortalısı olan davalıya ait aracın sürücüsünün kaza sırasında alkollü olması ve kazadan sonra olay yerini terk etmesi olgularına dayandırmıştır. Sigortacı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 95/2. maddesi ve zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarının B-4. maddesi gereğince, tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri, üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden, zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir 2918 Sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.c maddesi uyarınca aracın, uyuşturucu madde veya ilgili mevzuatta belirlenen seviyenin üzerinde alkolü içki almış kişilerce veya aynı mevzuatta alkolü içki alamayacağı belirtilen kişilerce alkolü içki alınmak suretiyle kulanılması sırasında meydana gelen zararlarda, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Toplanan tüm deliller ile hukuki ve maddi vakıalar karşısında; yerleşik uygulamada belirlenen ilke ve esaslar çerçevesinde yapılan incelemede, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, ilk derece mahkemesince uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği istinaf sebeplerinin açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davalı yönünden istinaf karar harcı olan 32.165,95 TL'den peşin alınan 8.039,92 TL'nin mahsubu ile bakiye 24.126,03 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.23/10/2026