Bölge Adliye Mahkemesi 2025/180 E. 2026/1149 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ Esas No: 2025/180 - Karar No:2026/1149 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO : 2025/180 KARAR NO : 2026/1149 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 29/11/2024 NUMARASI : 2017/232 E-2024/826 K

DAVACI : VEKİLLERİ :

DAVALI : VEKİLİ : DAVANIN KONUSU : Alacak (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) KARAR TARİHİ : 22/10/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 23/10/2026 Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine yapılan incelemede; GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 31.08.2016 tarihli "uzman alt yüklenici sözleşmesi" imzalandığını, sözleşmeye göre ... ... ... ... Projesi Kapsamında kalıp-beton işlerinin müvekkili şirket tarafından yapılacağını, ... ... ... Projesinin, ... Madencilik firmasına ait olan ... İli ... İlçesinde bulunan altın madeni tesisinin işletme ömrünü uzatma amacıyla yapılan, geniş bir altın madeni sahasında inşa edilmekte olan birbirinden bağımsız inşa edilecek çeşitli küçük yapılardan oluştuğunu, sözleşmenin 5.2. maddesinde "Sözleşmenin imza tarihini müteakip uzman alt yüklenici derhal işin yapımı için gerekli her türlü malzeme, ekipman, teçhizat, eleman ihtiyacını tamamlayacaktır. Sözleşmenin imza tarihini müteakip 6 Eylül 2016 günü tarafların imzasını taşıyan tutanak ile yer teslimi yapılacak olup Uzman Alt Yüklenici yer teslimini izleyen 20 Eylül günü içerisinde mobilizasyonunu tamamlayacaktır." düzenlemesinin bulunduğunu, davacının imzaladığı sözleşme uyarınca tüm hazırlıklarını tamamlayarak 20.09.2016 günü ve toplam 65 kişiyi bulan işçi ile taahhüdünü yerine getirmek üzere şantiye sahasında hazır olduğunu, müvekkilinin işe başladığı günden itibaren kendisine iş programına uygun yer teslimi yapılamadığını, davalının idare ettiği şantiyedeki organizasyon sorunları nedeniyle davacı firma elemanlarının ya boşta beklediğini veya iş olmadığı için davalı firmanın diğer işlerinde çalıştırıldığını, müvekkilinin bu durumu 24.10.2016 ve 19.11.2016 tarihli şantiye gözlem raporları ile davalı firmaya bildirmiş ise de, davalının şantiye alanını organize etme sorunlarının giderilemediğini, müvekkilinin 24.10.2016 tarihli e- postasında sorunlarla birlikte toplam 286.807,00 TL zarara uğradığını bildirdiğini ancak buna karşılık müvekkilinin 1059 yevmiyeye karşılık ancak 98.897,00 TL iş yapabildiğini, bu rakama malzeme bedeli de eklenirse yapılan iş nedeniyle yaşanan organizasyon eksikliği nedeniyle müvekkilinin 104.000,00 TL zarar ettiğini, bütün bu sorunları bu kez de Ankara 63. Noterliği'nin 02.02.2017 tarih ve 4085 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile dile getirdiğini, kendisine yer teslimi yapılmasını ve süre uzatımı verilmesini talep ettiğini, davalının bu ihtarnameye Ankara 40. Noterliği'nin 02.02.2017 tarih ve 4195 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile cevap verdiğini, çalışılan ve ödenen 1059 yevmiye karşılığı 183.246,00 TL karşılığı 98.897,98 TL ödemeyi öngördüğü hakedişi düzenleyerek tebliğ ettiğini, müvekkilinin 08.02.2017 tarihli cevabi ihtarnamesinde hakediş ödemelerinin doğru olmadığını, verilen zararları içerir hakediş raporu düzenleyerek gönderilmesi gerektiğini dile getirmiş olmasına rağmen 09.03.2017 tarihine kadar ödeme yapılmadığı gibi, yer teslimi de yapılmaması nedeniyle ve hali hazırda toplam 365 günlük ve 4.000.000,00 TL tutarındaki iş için 170 gün geçmesine rağmen, işin ancak yaklaşık %2,5'inin bitirilmiş olması nedeniyle haklı nedenle sözleşmeyi feshedildiğini, TBK'nın 125.madde hükmünün dikkate alınması gerektiğini, davalının karşılıklı borç içeren sözleşmede, davacıya üstlendiği iş için yer teslimlerini yapmadığını, inşaat alanlarını davacının çalışmasına uygun biçimde hazır etmediğini, şantiye sahasını organize edemeyerek, ya işçilerin boş beklemesine veya davacı işçilerinin boşta beklemek yerine davalının işinde çalışmasına neden olduğunu, davalı şirketin, kendisine yapılan uyarılara rağmen edimini gereği gibi yerine getirmediğini, davacıya yer teslimini yapamadığını, verdiği zarar nedeniyle ödemelerini ifa etmediğini, bu nedenle temerrüde düştüğünü, imzalanan sözleşme uyarınca davacının yaptığı işi ve davacıya verdiği zararı ve ayrıca davacının karını ödemek durumunda olduğunu ileri sürerek, yapılan iş, el konulan malzeme, işçi ücreti bedeli olarak 100,00 TL ile kâr mahrumiyeti olarak 100,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 13.03.3017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davacının, yapılan iş, el konulan malzeme, işçi ücreti, kar mahrumiyeti olduğundan bahisle açtığı işbu kısmi alacak davasının kabulünün mümkün olmadığını, davacı şirketin müvekkili şirketten alacağının değil, esasen müvekkili şirkete borcu bulunduğunu, sözleşme konusu işin; büyük bir endüstriyel tesisin birbirinden farklı binalarının temelleri ile bu binalar içindeki tank ve büyük mekanik cihazların müstakil temellerinin yapımı olduğunu, söz konusu işin uluslararası ölçekte olup yatırımı ve projeyi yönetenin yabancı menşeli bir firma olduğunu, yapım standartları ile iş güvenliği standartlarının yüksek bir proje olduğunu, davacı ile müvekkili arasında yapılan sözleşmenin ana konusunun; malzemeleri müvekkili şirket tarafından sağlanacak olan işlerin davacının sağlayacağı iş gücü ile yapılması işi olduğunu, davacı şirketin hizmet sağlamakla sorumlu olduğunu, iş kapsamında sadece kalıp malzemesinin kendisi tarafından sağlamakla yükümlü olduğunu, davacının sözleşme konusu işi gerçekleştirmek için 65 işçi ile şantiye sahasında hazır olarak bulunduğunun doğru olmadığını, işe başlamak için 27.09.2016 tarihinde sadece 17 kişiden ibaret işçi bulundurduğunu, çalışma süresi boyunca işçi sayısının ortalama 20 kişiyi hiç geçmediğini, davacı tarafın işçi bildirimine ilişkin elektronik postasından anlaşıldığını, işçilerin sözleşme gereği müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu ve belirtilen tarihler arasında davacının bildirimde bulunduğu işçilerin SGK bildirim dokümanlarının ekte sunulduğunu, bu çizelgeden görüleceği üzere davacının ay ay çalıştırdığı işçi sayısının belli olduğunu ve 65 işçi sayısının hiçbir zaman olmadığını, davacının sözleşme kapsamında kalıp malzemesini kendisinin sağladığını, sağladığı kalıbın işçiliğini kendisinin yaptığını, demirin ise müvekkilinin işvereni olan ... İnşaat tarafından sağlandığını, işçiliğini ise davacının yaptığını, betonun müvekkili tarafından temin edildiğini, beton döküm işçiliğinin davacıya ait olduğunu, davacının sözleşmesinde bu iş kalemleri için miktarların belli olduğunu ve kendisine gösterilecek temellerde bu işleri yapmak durumunda olduğunu, davacıya yer teslimi yapıldığını, yer teslimi ile teslim aldığı temellerde hatalı kalıp ve demir montajı nedeniyle müvekkilinin zarara uğratıldığını, müvekkilinin bu hataları davacıdan çok önce işe aldığı ve sahanın başka bölgelerinde çalıştırdığı işçilere düzelttirmek zorunda kaldığını, davacının yeterli tecrübede ve kalifiye eleman sağlayamadığını, çalıştırdığı elemanların başladığı işlerde hatalı iş yapmaları nedeniyle müvekkilinin gösterdiği diğer temellerde çalışma yaptığını, davacının işlerini yöneten kendi şantiye mühendisi bulunduğunu, sahada işleri koordine etmede yetersiz kaldığını, davacının mühendis olarak görevlendirdiği Murat Şener’in henüz daha işin başında İSG kurallarına uymadığından ve işveren temsilcisine küfür ettiğinden hakkında disiplin işlemi yapılarak iş akdinin feshedildiğini, davacının adam-saat kalıp hedefleri konusunda endüstriyel ölçekte bir işte, hatasız ve kaliteli bir betonarme imalat için gerekli çalışmalardan ve bu çalışmaların gerektirdiği adam-saat miktarlarından habersiz olduğu için sanki götürü usulle iş yapıyormuşçasına kendince adam - saat belirlediğini, bunu gerçekleştiremediği (gerçekleşmesinin olanaklı olmadığı) için müvekkilini suçlamakta olduğunu, sahada çok ciddi biçimde uygulanan iş güvenliği uygulamalarını davacının "keyfe keder" şeklinde nitelemesinin yaptığı işin teknik boyutunu/ bilgisini halen anlamadığını gösterdiğini, davacının dilekçesinde ortaya koyduğu harcamalar ve zararların gerçeği gizlemekten başka bir şey olmadığını, davacının uğradığını belirttiği zararın ne kadarını kendisinin harcadığını, buna mukabil müvekkil (sözleşme gereği olarak davacı adına/hesabına) ne kadar bir harcama yaptığını, bunun dava dilekçesinde gizlendiğini, sanki tüm harcamaları davacının kendisi yapmış gibi zarar iddiasında bulunduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydı şartı ile dava dilekçesinde; davacı şirketin işçilerine harcadığını belirttiği 130.590,00 TL yevmiye tutarlı işçi ödemesinin gerçek detayının farklı olduğunu, dava dilekçesinde işçiler için SGK’ya yatırılacak payları bu tutarın dışında göstermeye çalışmış olduğunu, bu durumun gerçek olmadığını, 130.590,00 TL’nin SGK ve maaş dahil işçiler için yapılan tüm ödemelerin toplam tutarı olduğunu, sözleşmenin 7.2.1 maddesinde “Uzman Alt Yüklenicinin sahada çalıştıracağı işçiler, Yüklenici tarafında SGK kayıtlı olacak ve Uzman Alt Yüklenicinin her ayın en geç 2’nci günü vereceği bordrolar ve puantajlar üzerinden maaş ödemeleri işveren yüklenici tarafından yapılacaktır. Yüklenicinin, Uzman Alt Yüklenici adına yapacağı maaş ödemeleri, SGK işveren maliyetleri için Uzman Alt Yüklenicinin hakedişinden karşılıklı tutanak ile minha edecektir. "SGK "Sosyal Güvenlik Kurumunu ifade eder” hükmünün bulunduğunu, bu hüküm çerçevesinde müvekkili tarafından yapılan ödemelerin listesinin verildiğini, ...'nın ödeme yapmaması nedeniyle şantiyede doğrudan işçilere elden ödeme yapıldığını, işçiler için sağlık raporu alınmasının sorumluluğunun sözleşmeye göre ... kapsamında olup bu ödemenin de müvekkili şirketçe yapıldığını, ödeme makbuzlarının ekte sunulduğunu, sözleşmeye göre mali külfeti davacıya ait olan masrafların 101.249,39 TL tutarlı kısmın müvekkili tarafından karşılandığını, sözleşmenin 7.2.1 maddesinin devam eden paragrafında ise “Uzman Alt Yüklenicinin sahada çalıştıracağı işçilerin, işe giriş ve işten çıkış bildirgeleri İşveren tarafından düzenlenecek olup, Uzman Alt Yükleniciye her ay personellerinin ücret pusulaları verilecektir.” hükmünün bulunduğunu, bu çerçevede davacı tarafından oluşturulan ve tüm işçilik için düzenlenen toplam 130.590,00 TL bordronun içerisinde davacı ... kendi işçilerine yapması gereken 29.340,61 TL tutarındaki ödemelerin yapılıp yapılmadığına dair belgesi bulunmadığını, 52.656,00 TL SGK-Yemek-Sağlık Gideri ödemesi, gerçek ödeme detayı sunulduğunu, hangi ödemenin hangi firma tarafından yapıldığının görüldüğünü, bu tutara SGK giderinin dahil olmadığını, dolayısıyla 52.656,00 TL tutarlı bir toplamdan söz edilemeyeceğini, bu kapsamda müvekkili tarafından yapılan harcamaların listesinin ayrıca bildirileceğini, sözleşmenin 1.1 maddesi, “Günlük 3 öğün yemek, kişi başı 20 TL bedel ile uzman alt yüklenicinin aylık hakkedişlerinden kesilmek sureti ile yüklenici tarafından karşılanacaktır.” hükmünü haiz olup bu hüküm çerçevesinde müvekkili tarafından yapılan ödemelerin listesinin aynen verildiğini, sözleşme gereği günlük 20 TL olan işçi yemek ücretinin, Atilla Makine Ltd. Şti. tarafından ödenmesi ve müteakiben ... hakedişlerinden mahsup edileceği bir hüküm olarak yer aldığından işçilerin yemek masraflarının davacıdan kesilmesinin müvekkilinin sözleşmeden doğan hakkı olduğunu, işçilerin kullanacağı kişisel koruyucu donanımlar (ayakkabı, yelek, baret, gözlük vb.) sözleşme gereği davacı tarafından sağlanmak zorundayken müvekkili tarafından sağlandığını, bu masrafların haricinde müvekkili şirketin işe başlarken davacıya 40.000,00 TL avans ödemiş olduğunu, bu avansın ödeme belgesinin de ekte sunulduğunu, davacı tarafın dilekçesinde almış olduğu bu ödemeyi belirtmediğini, bu toplamlardan anlaşılacağı üzere davacı ile uyuşmazlık oluşan sözleşme kapsamında müvekkili şirketin bugüne kadar 164.310,34 TL harcama yapmış olduğunu, davacı taraf için yapılan harcamaların müvekkili şirketçe yapıldığı halde davacının bu harcamaları sanki kendisi yapmış gibi zarar tutarı olarak gösterdiğini, davacı tarafın sözleşme konusu iş için yaptığı harcamaların kabul anlamına gelmemek kaydı ile toplam da 113.842,61 TL olabileceğini, davacının harcadığı tutarın iddia ettiği gibi olmadığını, müvekkilinin yaptığı harcamaları sanki kendisi yapmış gibi göstererek alacak rakamını gerçeğe aykırı olarak büyüttüğünü, davacı vekilinin müvekkiline hitaben yazdığı 09.03.2017 tarihli ihtarnamesinde yapmadığı işlere karşılık müvekkilinden 950.000.00 TL istemesinin gerçek dışı olduğunu, davacının sözleşme eki keşif listesindeki fiyatlarına genel gider, işçi ücretleri ve sözleşmedeki tüm sorumluluklarının mali karşılıklarının dâhil olduğunu, davacının bu birim fiyatlar üzerinde değişiklik talep edemeyeceğini, bu birim fiyatlar ile yaptığı iş miktarlarının çarpım tutarları hesaplanarak hakediş tutarlarının elde edileceğini, sözleşme hükümlerine göre uyuşmazlık konusu iş için tarafların yaptığı harcamaların mahsuplaşmasının da hakediş içerisinde olacağını, sözleşme gereği davacıya yapılacak malzeme ve işçilik ödemelerinin sahada bilfiil yaptığı iş miktarı üzerinden hesaplanacak hakedişlerle yapılacağını, bu hususun sözleşme hükmü olduğunu, bu hüküm gereğince davacının sahada bilfiil yaptığı iş miktarının davacının şantiye mühendisleriyle beraber ölçülerek hakedişin düzenleneceğini, düzenlenen hakedişe göre davacının hak ettiği malzeme ve işçilik toplamının 98.897,98 TL olduğunu, yaptığı bu kadarlık iş tutarı ile davacının müvekkiline 65.412,36 TL borçlu olduğunu, davacının bu borcunun bilincinde olduğundan sahaya getirdiği kalıp malzemesinin de hakedişe dâhil edilmesini istediğini, bu nedenle kalıp malzemesinin de davacıdan satın alınarak hakedişe dâhil edildiğini, davacının borcunu ancak kalıp malzemesini müvekkiline satarak ödeyebildiğini, bu mahsuplaşma neticesinde müvekkilinin davacıya ödeyeceği tutarın 18.171,64 TL olduğunu, davacının ise müvekkilinin yaptığı harcamaların, ödediği avansın yok sayılmasını ve hakedişten kesilmesini istemediğini ve bu nedenle bu harcamaları kendi hanesine yazarak alacak iddia ettiğini, davacının Kasım 2016 ayı içinde işi bırakarak işleri durdurduğunu, işçilerin sahayı terk ettiğini ve bir kısım işçilerinin ücretini ödememesi nedeniyle müvekkilinin işi bırakan bu işçilerin ücretlerini ödediğini, tüm ekibi Kasım ayı içerisinde işi bıraktığından yaptığı işlerin ölçümlemesi neticesinde ortaya kesin hesabı çıktığını, doğal olarak sözleşmesinin 09.03.2017 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, bu süreçte ortaya çıkan başka bir gerçeğin ise davacının kendisinin yapmak üzere üstlendiği işi kalıpçı, demirci vb. taşeronlara devrettiğini ve bu şekilde alt yüklenicilere yaptırmaya çalışmış olduğunu, bunun ise sözleşmeye aykırı bir durum olduğunu, müvekkili şirketin davacı ile anlaşarak karşılıklı tasfiye yolunu seçme niyetinde olduğunu, kesin hakedişi tanzim ederek Ankara 40. Noterliği'nin 02.02.2017 tarih ve 4195 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile gönderilmiş olup, aksi takdirde sözleşmenin haklı feshi cihetine gidileceğini bildirdiğini, davacının işbu kesin hakedişi imzalamaktan imtina ettiğini ve müvekkili şirketten hiçbir şekilde hak kazanamayacağı fahiş alacak ve tazminatlar talep ettiğini, bu taleplere cevaben Ankara 40. Noterliği'nin 03.02.2017 tarih ve 4483 yevmiye numaralı ihtarnamesi keşide edilerek davacının sözleşmeye aykırılıkları ve şantiye sahasındaki eksikliklerin yazıldığını, davacı şirketin kendisine tanınan süre zarfında hiçbir eylemde bulunmadığından Ankara 40. Noterliği'nin 09.03.2017 tarih ve 8351 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacı ile müvekkili arasındaki sözleşmeye haklı nedenlerle son verildiğini, işbu ihtarname ile davacı şirkete devam eden sürede hiçbir ödeme yapılmayacağı ve varsa teminatlarının iade edilmeyeceğinin önemle bildirildiğini, değerlendirilmek üzere delil listesinde tüm ihtarname örneklerinin sunulduğunu, davacı şirketin sözleşmeden dönme ve sözleşmeyi fesih iradesinin mevcut olduğunu, bu aşamada sözleşmenin feshine kendi kasti ve kusurlu hareketleri ile sebep olan davacı şirketin hiçbir şekilde menfi/müspet tazminat talep edemeyeceğini, davacı tarafın varsa yaptığı masrafları isteyebilecekken, müvekkili şirkete borçlu olduğu tutarları da bu alacaklarından düşeceğini ancak bu hesaplamaların müvekkili şirket tarafından kesin hakediş tanzimi ile çok süre öncesinde yapıldığını, davacı tarafın müvekkili şirketten, kesin hakediş tutarı dışında hiçbir alacağının bulunmadığını, bu alacağın da davacı şirket tarafından bu zamana kadar hiçbir şekilde fatura gönderilmediğinden muaccel hale dahi gelmediğini, müvekkili şirketin ticari kayıtları incelendiğinde davacının müvekkili şirkete borçlu olduğunun mahkemece de tespit edileceğini, taraflar arasındaki sözleşmenin, tedbirli ve özenli bir tacir gibi davranmayan davacı şirketin sözleşmeye aykırılıkları neticesinde ortadan kalkmış olduğunu ve davacının müvekkili şirketten muaccel hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamı toplanan deliller ile alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; bilirkişi kurulu raporlarından 30.01.2024 tarihli 3. bilirkişi kurulununu raporunun dosya kapsamında karar vermeye ve hüküm kurmaya elverişli kabul edilerek, raporda 33.650,00 TL tutarlı malzeme bedelinin davalı firma tarafından teslim alındığına dair dosya kapsamında herhangi bir döküman bulunmadığını, davacı uzman alt yüklenicinin malzeme bedelleri dahil bakiye alacak tutarının 67.204,06 TL (KDV dahil) olduğunu, 33.650,00 TL (KDV dahil) tutarlı malzeme bedelinin davalı firma tarafından teslim alındığına dair dosya kapsamında herhangi bir döküman bulunmadığını, davalı firmaya teslim edilmediği takdir edilirse davacı firmanın bakiye alacağının 67.204,04 - 33.650,00 = 33.554,06 TL olduğu, davacı uzman alt yüklenicinin sözleşmeyi haklı feshettiği takdir edilirse davacı firmanın sözleşme bedeli üzerinden kâr kaybının 461.915,96.TL olduğu bilirkişilerce belirtilmiş olup, bu kapsamda; davacı uzman alt yüklenicinin sözleşmeyi haklı feshettiği kanaatine varılmadığından, davacı ve davalı firmanın 09.03.2017 tarihinde sözleşmeyi karşılıklı olarak feshettiğinden, bu kapsamda kalan iş bakımından davacı taraf kar mahrumiyeti talep edemeyeceği kanaatine varıldığı , 33.650,00 TL tutarlı malzeme ve bedelinin davalı firma tarafından teslim alındığına dair davacı tarafından dosya kapsamında herhangi bir döküman ibraz etmediğinden, bilirkişiler tarafından da bu husus belirtilmesi üzerine davacı tarafa malzemeler konusunda davacı tarafa yemin teklifinde bulunup bulunmayacakları hususu hatırlatılmış olup, yemin teklif etmeyeceklerini ve davalarını da ıslah etmeyeceklerini beyan etmeleri üzerine, HMK'nun 190 ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükellef olup, davacı taraf malzemeler konusunda yemin delilline başvurmadığından davacı taraf malzemeler konusunda davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, yapılan iş ve işçi alacağına yönelik bakiye 100,00 TL alacağın temerrüt tarihi olan 13.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, el konulan malzeme ve kar mahrumiyetine ilişkin talep yönünden ise fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf başvurusunda; mahkemece sözleşmenin karşılıklı feshedildiği (davacının haklı nedenle feshetmediği) belirtilerek el konulan malzeme ve kar mahrumiyeti yönünden davanın reddine karar verildiğini, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 5.2.maddesinde "Sözleşmenin imza tarihini müteakip uzman alt yüklenici derhal işin yapımı için gerekli her türlü malzeme, ekipman, teçhizat, eleman ihtiyacını tamamlayacaktır. Sözleşmenin imza tarihini müteakip 6 Eylül 2016 günü tarafların imzasını taşıyan tutanak ile yer teslimi yapılacak olup Uzman Alt Yüktlenici yer teslimini izleyen 20 Eylül günü içerisinde mobilizasyonunu tamamlayacaktır." düzenlemesinin bulunduğunu, müvekkilinin imzaladığı sözleşme uyarınca tüm hazırlıklarını tamamlayarak, 20.09.2016 günü ve toplam 65 kişiyi bulan işçi ile taahhüdünü yerine getirmek üzere şantiye sahasında hazır olduğunu, müvekkilinin işe başladığı günden itibaren, kendisine iş programına uygun yer tesliminin yapılamadığını, davalının idare ettiği şantiyedeki organizasyon sorunları nedeniyle müvekkili elemanlarının ya boşta beklediğini ya da iş olmadığı için davalının diğer işlerinde çalıştırıldığını, müvekkilinin bu durumu 24.10.2016 ve 19.11.2016 tarihli şantiye gözlem raporları ile davalı firmaya bildirmiş ise de, davalının şantiye alanını organize etme sorunları gidermediğini, müvekkilinin 24.10.2016 tarihli e-postası ile bildirdiği sorunların dava dilekçesinde ayrınıtlı belirtildiğini, şantiye alanındaki bu organizasyon bozuklukları nedeniyle, müvekkilinin ayakta kalabilmek için zaten ucu ucuna kurtarır biçimde aldığı sözleşmede öngördüğü adam saat/ kalıp hedeflerine ulaşamadığını ve işçilerine fazladan yevmiye ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin bu sorunları Ankara 63. Noterliği'nin 02.02.2017 tarih ve 4085 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile de dile getirdiğini, kendisine yer teslimi yapılmasını ve süre uzatımı verilmesini talep ettiğini, davalının bu ihtarnameye Ankara 40. Noterliği'nin 02.02.2017 tarih ve 4195 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile çalışılan ve ödenen 1059 yevmiye karşılığı 183.246,00 TL karşılığı 98.897,98 TL ödemeyi öngördüğü hakedişin düzenlenerek müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin 08.02.2017 tarihli cevabi ihtarnamesinde hakediş ödemelerinin doğru olmadığını, verilen zararları içerir hakediş raporu düzenleyerek gönderilmesi gerektiğini belirttiğini ancak 09.03.2017 tarihine kadar ödeme yapılmadığı gibi, yer teslimi de yapılmaması nedeniyle ve hali hazırda toplam 365 günlük ve 4.000.000,00 TL tutarındaki iş için 170 gün geçmesine rağmen, işin ancak yaklaşık %2.5 kısmının bitirilmiş olması nedeniyle haklı nedenle sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin sözleşmeyi haklı nedenle feshetmiş olup, mahkemenin aksi yöndeki tespitinin gerçeğe aykırı olduğunu, dolayısıyla el konulan malzeme ve kâr mahrumiyeti yönünden davanın reddi kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkili tanıklarının beyanları da iddialarını destekler mahiyette olup, dosyadaki tüm delillere rağmen mahkemece feshin haklı görülmediğini, mahkemece neden feshin haklı görülmediğinin de ayrıca gerekçelendirmediğini, bu durumun da adil yargılanma hakkının açık ihlali olduğu belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle davacı tarafça sözleşmenin feshedildiği belirtilerek talepte bulunulduğu ve Yargıtay yerleşik içtihatlarında ve doktrinde kabul edildiği üzere 6098 sayılı TBK'nın 125/son maddesi uyarınca sözleşmeyi fesheden tarafın koşulları varsa ancak olumsuz zararını isteyebileceği, olumlu zararını isteyemeyeceğinin (Yargıtay 6. HD'nin 04.12.2024 tarih ve 2023/1947 Esas- 2024/4562 Karar, Yargıtay (Kapatılan) 15.HD'nin 03.05.2016 tarih ve 2016/72 Esas- 2016/2540 Karar, 24.04.2018 tarih ve 2016/5887 Esas- 2018/1691 Karar sayılı kararları, Mahmut Coşkun, İnşaat Hukukundan Kaynaklanan Davalar, Ankara 2023, s. 270) anlaşılmasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf karar harcından peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına, 3-İstinaf talep eden davacı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK’nın 361. maddesi uyarınca kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içinde Yargıtay’da TEMYİZ yolu açık olmak üzere 22/10/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Başkan e-imzalıdır

Üye e-imzalıdır

Üye e-imzalıdır

Katip e-imzalıdıre-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır