Bölge Adliye Mahkemesi 2024/590 E. 2026/1742 K.

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/590 KARAR NO : 2026/1742

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 03/10/2023 NUMARASI : 2017/154 E. 2023/743 K. DAVANIN KONUSU : Alacak KARAR TARİHİ : 02.11.2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 02.11.2026

İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.10.2023 tarih 2017/154 E. 2023/743 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : DAVA : Davacı vekili, müvekkilinin 04.11.2012 tarihinde davalı şirkette emeklilik ve hayat sigortası bölümünde işe başladığını, 01.08.2015 tarihinde davalı şirketin teklifi ile kendi acentesini kurarak çalışma hayatına davalı şirketin acentesi olarak devam ettiğini, davalı tarafından noterden gönderilen 26.12.2016 tarihli fesih ihtarnamesi ile taraflar arasındaki 31.07.2015 tarihli bireysel emeklilik aracılık sözleşmesinin “aracılık faaliyetlerinin mevzuata ve davalının talimatlarına aykırılığı” başlıklı 9. maddesine muhalefet nedeniyle feshedildiğini, feshin haksız ve usulsüz olduğunu, yapılan sözleşmelere ek olarak rekabet yasağı ve ticari sırların saklanması konusunda anlaşmanın da bulunduğunu, “müvekkilinin oluşturduğu müşterilerle sözleşme sonrasında 3 yıl boyunca hiçbir şekilde acentelik ilişkisi kurmamasının” kararlaştırıldığını, kurulması halinde çok ağır cezai şartlar getirildiğini, acentelik sektöründe haklı bir tanınırlık ve güven oluşturan müvekkilinin haksız fesih nedeniyle itibar kaybına uğradığını iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, fesih süresine uyulmaksızın yapılan fesih nedeniyle 3 aylık fesih önel tazminatı olarak 2.000,00 TL, haksız fesih nedeniyle uğranılan zarar nedeniyle 1.000,00 TL, denkleştirme tazminatı 2.000,00 TL, fesih tarihi itibariyle davacının hak ettiği ancak kendisine ödenmeyen komisyon ücreti 2.000,00 TL maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı vekili 24.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3 aylık fesih önel tazminatı istemini 17.022,00 TL, denkleştirme tazminatı istemini 76.264,56 TL, komisyon ücreti istemini 3.564,00 TL’ye yükseltmiştir. Davacı-karşı davalı vekili 13.04.2021 tarihli dilekçesi ile; dava dilekçesinde maddi tazminat adı altında istedikleri 1.000,00 TL tutarındaki alacak kaleminden feragat ettiklerini beyan etmiştir. CEVAP : Davalı vekili, taraflar arasında 31.07.2015 tarihli “Bireysel Emeklilik ve Aracılık Sözleşmesi”, 01/08/2015-31/07/2016 dönemi için “Genç Girişimciler Protokolü”, 29.09.2015 tarihinde ise “Acentelik Sözleşmesi” başlıklı sözleşmelerin imzalandığını, 22.10.2015 tarihli noter onaylı acentelik vekaletnamesinin davacıya verildiğini; müvekkilinin davacı ile arasındaki sözleşmeleri haklı nedenle feshettiğini, davacı ile imzalanan Genç Girişimciler Sözleşmesi dönemi içinde satışı yapılmış olan bazı BES ve/veya Hayat-Ferdi Kaza Sigorta satışlarının ilgili sözleşmenin dönemi sona erdikten kısa süre içinde sonlandığının belirlendiğini, davacının komisyon, bonus ve teşvik ödemesi almak için kısa süreli ve suni poliçeler üretilmesini sağladığının anlaşıldığını, söz konusu çıkış/emeklilik/iptal işlemlerinin müvekkili tarafından yayımlanan riskli işlemler saha duyurusu, doğru satış ilkeleri, mali suçlar ve şirketin etik prosedürü ile ilgili olarak belirlenen politikalarına uygun olmadığının ve bu sebeple yapılan komisyon, bonus ve teşvik ödemelerinin haksız kazanç olduğunun belirlendiğini, Bireysel Emeklilik ve Aracılık Sözleşmesinin 9.2/b, 9.3 maddeleri, Acentelik Sözleşmesinin 13,13.b maddeleri ve TTK’nın 121. maddesi gereğince sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, davacı tarafa ödemesi yapılan teşvik bedeli toplamı ile karşı tarafın iptal olan üretimlerinin yapılmamış olması halinde acenteye yapılacak teşvik ödemesi arasındaki fark tutarı 28.654,00 TL ve sonlanan üretimler için ödenen komisyonların geri alımı için ödenen komisyon 1.759,66 TL olmak üzere davacıya fazladan 30.413,66-TL komisyon ödemesi yapıldığını, davacının komisyon tutarları oluştukça kendisinin borcundan müvekkili tarafından mahsup yapıldığını, 20/03/2017 tarihinde ise 2017 Şubat dönemine ait komisyon hak ediş tutarı düşülerek mahsuplaşma işleminin gerçekleştirildiğini, davacı tarafın komisyon ücreti isteğinin dayanaksız olduğunu, müvekkilinden herhangi bir alacağının bulunmadığını, aksine borçlu olduğunu, yapılan mahsup işleminden sonra davacının güncel borç tutarının 24.786,72- TL olduğunu; denkleştirme tazminatı isteğinin haksız olduğunu savunarak asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; karşı dava dilekçesi ile 24.786,72 TL'nin temerrüt tarihi olan 28/12/2016 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirketin acentesi olarak çalıştığı, emeklilik ve hayat sigortası branşlarında sigorta aracılığı yaptığı, davacının acentelik sözleşmesinin davalı tarafından 26/12/2016 tarihli fesih ihtarnamesi ile feshedildiği, feshin gerekçesinin taraflar arasında imzalanan 31/07/2015 tarihli bireysel emeklilik aracılık sözleşmesinin “aracılık faaliyetlerinin mevzuata ve davalının talimatlarına aykırılığı” başlıklı 9. maddesine muhalefet etmek olarak gösterildiği, fesih ihtarnamesi öncesinde davalı şirket tarafından davacıya herhangi bir yazılı ya da sözlü ihtarda bulunulmadığı, mahkemece alınan bilirkişi raporlarında “davacının, acente olarak çalıştığı dönemde büyüyen bir portföy ve yükselen bir başarı ile çalıştığı” şeklinde olumlu tespitlere yer verildiği; davacının, müşterilerin sigorta poliçesini iptal etme, ayrılma gibi iradelerine müdahale etme şansının bulunmadığı, davalı şirkete genç girişimciler protokolü kapsamında müşteri kazandırdığı, davacının şirket prosedürüne ya da ilkelerine aykırılık oluşturan bir işlem ya da eyleminin bulunmadığı, böyle bir durumun varlığının davalı tarafça da ispat edilemediği, yine davacının suni poliçeler ürettiği ve haksız menfaat elde ettiği yönündeki davalı iddiasının da ispatlanamadığı; acentelik sözleşmesinin feshinin 6102 sayılı TTK’nın 121/1 maddesinde; “Belirsiz bir süre için yapılmış olan acentelik sözleşmesini, taraflardan her biri üç ay önceden ihbarda bulunmak şartıyla feshedebilir. Sözleşme belirli bir süre için yapılmış olsa bile haklı sebeplerden dolayı her zaman fesih olunabilir.” şeklinde düzenlendiği, aynı kanunun 121/4 maddesinde de; “Haklı bir sebep olmadan veya üç aylık ihbar süresine uymaksızın sözleşmeyi fesheden taraf, başlanmış işlerin tamamlanmaması sebebiyle diğer tarafın uğradığı zararı tazmin etmek zorundadır.” şeklinde düzenleme bulunduğu, haklı bir sebebin varlığı hâlinde taraflardan her birinin belirli veya belirsiz süreli bir acentelik sözleşmesini her zaman feshedebileceği, böyle bir durumun varlığının davalı tarafça ispat edilemediği; davacının komisyon ücreti alacağı yönünden, davacı tarafça davanın açılışında 2.000,00 TL olarak istenen komisyon ücreti alacağının ıslah dilekçesi ile 3.564,00 TL’ye yükseltildiği, feshin 2016 yılında gerçekleştiği, davalı şirketin defter kayıtlarına göre davacının 2016 yılında 1 yıllık kazancının bilirkişi raporlarına göre 68.044,50 TL olarak belirlendiği, davacı tarafın ıslah dilekçesinde istediği 3.564,00 TL komisyon ücreti alacağına hak kazandığı; davacı tarafın fesih önel tazminatı isteği yönünden belirsiz süreli kurulan veya belirsiz süreli hâle gelen acentelik sözleşmelerinde, taraflardan her birinin üç ay önceden ihbarda bulunmak şartıyla sözleşmeyi feshetme imkânına sahip olduğu, taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin davalı tarafça herhangi bir bildirim yapılmadan ve süre verilmeden tek taraflı olarak feshedildiği, bu tip sözleşmelerde özel bir ihbar süresi düzenlenmemiş olması durumunda TTK’nın 121/3. maddesi uyarınca Yargıtay kararları doğrultusunda ihbar süresinin makul bir süre olması gerektiği, TTK’nın 121/1 maddesinde düzenlenen 3 aylık ihbar süresinin kıyasen uygulanabileceği, davacının da 3 aylık fesih önel tazminatı istediği, 02/04/2019 ve 05/12/2020 tarihli bilirkişi raporlarında 17.011,12 TL olarak hesaplandığı; davacı tarafın denkleştirme tazminatı isteği yönünden, TTK'nın 122. maddesi uyarınca denkleştirme (portföy) tazminatının istenebilmesi için davacıya sözleşmede tekel hakkı verilmiş olması gerektiği, somut olayda da, bu hakkın verildiği, davacı 47.262,90 TL denkleştirme tazminatına hak kazanmış ise de, TBK'nın 122/4 maddesi gereğince denkleştirme tazminatı isteğinin sözleşme ilişkisinin sona ermesinden itibaren 1 yıl içerisinde istenmesi gerektiği, ıslahın bu süre geçtikten sonra yapıldığı, davacı tarafın 2.000,00 TL denkleştirme tazminatı isteğinde bulunabileceği, ıslah edilen kısmının zamanaşımına aşımına uğradığı, davacı tarafın manevi tazminat isteği yönünden sözleşmenin feshedilmesinin davacının kişilik haklarını ihlal ettiğine ilişkin dosyaya delil sunulmadığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 17.011,12 TL fesih önel tazminatı, 3.564,00 TL komisyon ücreti ve 2.000,00 TL denkleştirme tazminatı olmak üzere toplam 19.575,12 TL maddi tazminatın 6.000,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren, kalan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin 1.000,00 TL’sinin feragat nedeniyle, kalan kısmının ise zamanaşımı nedeniyle reddine, davacının manevi tazminat davasının reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili tarafından fesih tarihinden 2 ay sonra 13.02.2017 tarihinde denkleştirme talebini de içeren davayı açtıklarını, davanın 24.03.2021 tarihinde ıslah edildiğini, TTK 122/4 maddesinde denkleştirme talebinin ileri sürülmesinin herhangi bir şekle tabi tutulmadığını, denkleştirme talebinin ihtar veya taahhütlü mektup yoluyla gönderilmesine gerek olmadığını, bu nedenle denkleştirme talebini içeren 13.02.2017 tarihli dava dilekçesi ile denkleştirme talebinin 1 yıllık süre içinde ileri sürülme koşulunun ehleviyetle yerine getirildiğinin kabulü gerektiğini, kısmı ıslah ile dava değerinin artırıldığını, kısmi ıslah sonucu açılan davanın da 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığını, süresi içinde ileri sürülen denkleştirme talebi ve zamanaşımı süresi içinde açılıp gerçekleşen ıslah dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, denkleştirme talebinin fesih, dönme veya temerrüt içermediği için herhangi bir şekilde bildirilmesinin yeterli olduğunu, bildirimde talep edilen miktarın net bir şekilde somutlaştırılmasının aranmadığını, doktrinde acentenin denkleştirme talebini ileri sürmesi için öngörülen bir yıllık sürenin hak düşürücü süre olduğu ve bu hakkın şekli bir geçerlilik koşuluna tabi olmadan ileri sürülebileceği, bu süre içinde gerekli bildirim yapılırsa, acentenin 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava açabileceği yönünde görüşler bulunduğunu, davalı-karşı davacı ...Ş’nin 28.03.2017 tarihli cevap ve karşı dava dilekçesinde gerek 1 yıllık süre bakımından gerekse 5 yıllık süre bakımından zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazının bulunmadığını, 21.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi sonrasında davalı tarafça verilen 09.04.2021 tarihli dilekçede, 1 yıllık süre bakımından bir itiraz bulunmadığını, sadece zamanaşımına uğrayan alacakları kabul etmediklerine ilişkin beyanlarının bulunduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı-karşı davacı vekili, davacı/karşı davalının taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini, karşı yana ihtar yapılmadığı ve sözleşme feshedilirken ihbar önellerine uyulmadığına dair iddialarının yerinde olmadığını, TTK 133 md, taraflar arasında imzalanan Bireysel Emeklilik ve Aracılık Sözleşmesinin 9.2/b ve 9.3 maddeleri, acentelik sözleşmesinin ‘Acentenin Faaliyetlerinin Mevzuata ve....’ nın Talimatlarına Aykırılığı’ başlıklı 13. Maddesi uyarınca karşı yanın ihbar öneli, ihtar, uyarı bildirim vs. gibi bir takım gerekçelerle talep etmiş olduğu bedel ve tutarların gerek kanunun ilgili maddesi gerek taraflar arasında tanzim edilmiş olan sözleşmeler gereği herhangi bir dayanağının bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından sözleşmelerin haklı sebeple feshedildiğini, müvekkili şirket tarafından yapılan değerlendirmede karşı yanın GGP’lik döneminde 90.000 Hayat APE hedefinin mevcut olduğu, karşı yanın 146.700 Hayat APE yaparak sözleşmesinin sonlandığı dönemde %100 üzerinde üretim gerçekleştirdiği, ancak bu üretimin 70.386 APE’si için riskli işlem/çıkış gerçekleşmiş olduğunun tespit edildiğini, davacının aynı zamanda 327.600 BES APE üretiminden 180.000 BES APE riskli işlem/çıkış gerçekleştirdiğini, müvekkili şirket tarafından Genç Girişimciler Protokolü kapsamında ödemesi yapılan ve “haksız kazanç” olduğu tespit edilen bonus, teşvik ve komisyon ödemelerinin geri ödenmesi yönünde davacıya 28.12.2016 tarihli ihtarname gönderildiğini, müvekkili şirketin satış kalite uyum bölümü belirlenen doğru satış ilkeleri kurallarına aykırı satışlar yapıldığını, yüksek prim tutarı ile tek sefer ödeme yapan müşteri ve bunun karşılığında acenteye komisyon ve bonus ödemesi yapan şirketin zarara uğradığını, düzenli ödeme yapamayan veya ödeme tutarı ile ilgili tahsilat sorunu yaşayan müşteriye BES planına atı olarak bir de hayat sigortası satışı yapıldığını, hayat sigortası prim tutarı BES için belirlenen tutarın 5 katı olduğunu, davacı acente tarafından etik kurallara uygun satış yapılmadığını, davacı tarafın müvekkili şirkete borcunun bulunduğunu, müvekkili şirket tarafından yapılan hesaplamada karşı yana ödemesi yapılan teşvik bedelinin toplamı ile karşı yanın iptal olan/sonlanan üretimlerinin yapılmamış olması halinde acenteye yapılacak teşvik ödemesi arasındaki fark tutarının ve sonlanan üretimler için ödenen komisyonların geri alımı için ödenen komisyon toplamının 30.413,66 TL olarak tespit edildiğini, davacının komisyon tutarları oluştukça kendisinin borcundan müvekkili şirket tarafından mahsup yapıldığını, 20.12.2016 tarihinde ise 2016 Kasım dönemine ait komisyon hak edişi olan 3.565,82 TL tutar üzerinden mahsuplaşma işlemi yapıldığını, davacının komisyon ücreti talebinin mesnetsiz olduğunu, mahsup işlemlerinden sonra davacının haksız kazanç kapsamında müvekkili şirkete olan güncel borç tutarının 25.525,78 TL olduğunu, davacının denkleştirme tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, 2015 yılında davacı acente tarafından 15 adet BES ve 2016 yılında 22 adet BES planı satıldığını, davacı acente ile müvekkil şirket arasında karşılıklı bir hedef anlaşması bulunduğunu, acentenin genç girişimci olmasına istinaden 8.150 TL teşvik ödemesi yapıldığını, acente tarafından kabul edilmiş üretim hedeflerinin ne BES, ne de Hayat sigorta satışı açısından yetersiz olduğunu, müvekkili şirket tarafından acente sözleşmesinin fesih nedeninin esasen satış ilkeleri açısından doğru hareket edilmemesinden kaynaklandığını, İlgili poliçe için belirlenen prim tutarının acentenin tam Genç Girişimci Protokol’ünün süre sonu olan 31/07/2016 tarihininden 10 gün önce düzenlenmiş olduğunu, süre sonuna göre 3 gün öncesinde havale ile ödendiğini, bilirkişi raporunda davacı acente için hesaplanan tazminat kapsamında sadece DSF kanalından kaynaklı komisyonların düşüldüğünü, bilirkişi heyeti tarafından yeterli ve gerekli inceleme yapılmadığını, davaya cevap, karşı dava ve bilirkişi raporuna ilişkin beyan ve itiraz dilekçelerindeki taleplerinin dikkate alınmadığını, davacı- karşı davalının haksız kazanç elde etmek için üretilmesini sağladığı poliçe sigortalılarının protokolün bitmesinden kısa süre sonra sistemden çıktıklarını, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkil şirket ile davacı-karşı davalı arasında akdedilen acentelik sözleşmesine istinaden acentenin satış kalite uyum kurallarına aykırı faaliyet göstermesi halinde 3 ay ihbarlı değil, derhal fesih işlemi gerçekleştirilmekte olduğunu, bilirkişi raporunda yer alan tespitlerin kendi içinde çelişki yaratmakla birlikte bilirkişi raporunun davacı lehine taraflı olarak düzenlendiğini, eksik ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayalı olarak hüküm kurulduğunu, faiz isteminin de haksız olduğunu istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir. GEREKÇE : Asıl dava, taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiği iddiasıyla fesih önel tazminatı, haksız fesih nedeniyle maddi tazminat, denkleştirme tazminatı, komisyon ücreti ve manevi tazminat; karşı dava ise sözleşmenin haklı olarak feshedildiği iddiasıyla davacıya fazla ödenen teşvik bedeli ve komisyonların istirdadı istemlerine ilişkindir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Davacı tarafça, 01.08.2015 tarihinde taraflar arasında 31.07.2015 tarihli bireysel emeklilik aracılık sözleşmesi imzalandığı, davalının 26.12.2016 tarihli ihtarname ile sözleşmenin haksız olarak feshedildiği iddia edilerek, fesih önel tazminatı, haksız fesih nedeniyle maddi tazminat, denkleştirme tazminatı, komisyon ücreti ve manevi tazminat talebiyle eldeki dava açılmış; davalı tarafça karşı davada davacıya ödendiği iddia olunan teşvik bedeli ve komisyonların istirdadı talep edilmiştir. İlk derece mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre davacının, acente olarak çalıştığı dönemde büyüyen bir portföy ve yükselen bir başarı ile çalıştığı, davacının müşterilerin sigorta poliçesini iptal etme, ayrılma gibi iradelerine müdahale etme şansının bulunmadığı, davalı şirkete genç girişimciler protokolü kapsamında müşteri kazandırdığı, davacının şirket prosedürüne ya da ilkelerine aykırılık oluşturan bir işlem ya da eyleminin bulunmadığı, suni poliçeler ürettiği ve haksız menfaat elde ettiğinin kanıtlanamadığı, davalı tarafça sözleşmenin 6102 sayılı TTK’nın 121/1 maddesi uyarınca üç ay önceden ihbarda bulunmak şartıyla feshedebilmesi gerekirken bu hükme aykırı davranıldığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 17.011,12 TL fesih önel tazminatı, 3.564,00 TL komisyon ücreti ve 2.000,00 TL denkleştirme tazminatı (denkleştirme tazminatının ıslahla artırılan kısmının zamanaşımı nedeniyle reddine) olmak üzere toplam 19.575,12 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Toplan tüm deliller ile hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, taraflar arasında düzenlenenen acentecilik sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın fesih edilmesine, davacının komisyon gelirinden mahrum kaldığının kabul edilmemesinde isabetsizlik bulunmamasına, denkleştirme tazminatının ıslahla artırılan kısmının zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde usul ve esas bakımından yasaya aykırılık bulunmamasına, fesih nedeniyle manevi tazminat koşulları oluştuğunun ispat edilememiş olmasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazları yerinde değildir. Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranların dilekçelerinde yer verdikleri itirazların açıklanan gerekçe ışığında yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına göre, duruşma açılmasına gerek görülmeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı-karşı davalı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00-TL (asıl dava) + 732,00-TL(karşı dava)'den peşin alınan 427,60-TL'nin mahsubu ile bakiye 1.036,40-TL'nin davacı-karşı davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-Davalı-karşı davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00-TL(asıl dava) 732,00-TL(karşı dava)'den peşin alınan 453,00-TL'nin mahsubu ile bakiye 1.011,00-TL'nin davalı-karşı davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 4-İstinaf başvurusu nedeniyle tarafların yaptığı giderlerin kendi üzerilerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 02/11/2026