Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/565 E. 2026/2868 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/565
- Karar No
- 2026/2868
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1143 E., 2025/1754 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavas Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2023/322 E., 2024/428 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 10.10.2014-11.04.2022 tarihleri arasında yaşlı bakım teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, bu fesih sebebiyle ekonomik olarak zor durumda kaldığını ve eşinin hamileliğine denk gelmesi sebebiyle de manevi olarak yıprandığını ileri sürerek iş sözleşmesinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedilmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının iş güvencesi kapsamında olduğundan kötüniyet tazminatı isteyemeyeceğini, iş sözleşmesinin feshiyle ilgili davasının mevcut olduğunu ve davacının ne suretle zarara uğradığına ilişkin hukuki sebep ve delil bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları oluşmadığı gibi davacının sırf işsiz kaldığı süre içerisinde maddi olarak zor duruma düşmesi sebebi ile maddi tazminat isteminin hukuki dayanağı bulunmadığı ayrıca kişilik haklarına saldırı mahiyetinde bir feshin de ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin iş sözleşmesinin davalının haksız feshiyle son bulduğunu, Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/232 Esas sayılı dosyasında kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilerek kararın kesinleştiğini, 2. İş sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle müvekkilinin iş bulamadığı dönemde oluşan maddi zararları ile aynı sebeple manevi zararların tazmini taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 438. maddesindeki şartların oluştuğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin haksız feshi sebebiyle maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.