Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/10619 E. 2026/2495 K. – Beden Veya Ruh

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/147 E., 2025/212 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, farklı tarihlerde katılan mağdure ile cinsel ilişkiye girmek şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, annelerinin ölümünden sonra evlilik yaptığı için kızlarının kendisine iftira attığına, katılan mağdurenin başka bir erkekle yakalandığına ve hamilelik testini bu yüzden yaptırdığına, dosyada katılan mağdurenin soyut beyanı dışında delil olmadığına, tanık ...’nın beyanlarını ablalarının yönlendirilmesiyle verdiğine, şikayet tarihinin geç olduğuna, dosyaya sunulan fotoğraflarda sanık ve katılan mağdurelerin suç tarihinden sonraki dönemde de mutlu olduklarının göründüğüne, sanığın cinsel organını katılan mağdurenin sanık motor kazası geçirdikten sonra babasının bakımını yaptığı zamanda gördüğüne, ruh sağlığının annesinin ölümü nedeniyle bozulup bozulmadığının araştırılmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının sebebi olmadığına, Tanık ..’nin beyanlarının sanık lehine olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanmadığına ve verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, Mahkemece eksik ceza tayin edildiğine, temel ceza belirlenirken daha yüksek ceza verilmesi gerektiğine, ruh sağlığına ilişkin ve zincirleme suça ilişkin maddeler uygulanırken de alt sınırdan uzaklaşılmadığına, kararın katılan mağdure lehine bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarih ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı ilamında yer verilen, "5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde yer alan 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması, bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir. Buna göre zincirleme suçta işlenen suçlar esasen müstakil varlıklarını sürdürmekle beraber sanığın yararına olacak şekilde her bir suçtan ayrı ayrı ceza tayini yerine bu suçların sonuç ceza miktarı itibariyle en ağırından belirlenecek cezada eylemlerin zincirleme şekilde gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde belirtilen oranlar dahilinde artırım yapılmaktadır..." şeklindeki tespitler nazara alındığında; sanığın, katılan mağdureye yönelik on sekiz yaşından küçük olduğu dönemde rızası dışında zincirleme şekilde organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2, 103/3, 103/6 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, katılan mağdurenin on sekiz yaşını ikmal etmesinden başlayarak temadinin bittiği tarihe kadar gerçekleştirdiği aynı nitelikteki eylemlerinin ise aynı Kanun’un 102/2, 102/3-c, 43/1. maddelerinde yer alan nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, sanığın onsekiz yaşından önce ve onsekiz yaşından sonra işlediği rıza dışı cinsel ilişki eylemlerinde bölünmüş ve değişen kastının bulunmadığı, sanığın katılan mağdureye yönelik eylemlerinin yaptırımının, katılan mağdurenin yaşı itibarıyla ikili bir karşılaştırma yapıldığında aynı Kanun’un 102/2, 102/3-c, 43/1. maddeleri gereğince sonuç ceza miktarı itibarıyla daha ağır cezayı gerektiren hükmün uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.03.2026 tarihinde karar verildi.