Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4522 E. 2024/3121 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/372 E., 2015/149 K. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/372 Esas, 2015/149 Karar sayılı kararı ile şikayetçi sanık ... hakkında sarkıntılık suretiye cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; şikayetçi sanık ...'in ise kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2018 tarihli ve 14-2015/107227 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Şikayetçi Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri Özetle; hakkında takdiri indirim, erteleme, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilme gibi tüm lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu görülmüştür. B. O Yer Cumhuriyet Savcısı Temyiz Sebepleri Sanık ... lehine olacak şekilde hükümdeki ceza tatbiki sırasında yapılan yazım hatasına yönelik olduğu görülmüştür. III. GEREKÇE 1. Mahkemenin e-imzalı gerekçeli karar ile dosya içerisinde yer alan ıslak imzalı kararın çeliştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 38/A maddesinin beşinci fıkrası uyarınca “Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.” düzenlemesi uyarınca e-imzalı gerekçeli karar geçerli kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması suretiyle Anayasa'nın 141 inci maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edildiğinden şikayetçi sanık ...'ın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin bu yönüyle yerinde olduğu görülmüştür. 2.Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/372 Esas, 2015/149 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile şikayetçi sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.