Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/854 E. 2013/7572 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2012/854
Karar No
2013/7572
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, iftira Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a- TCK’nın 265/1-3, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme b- TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme c- Mala zarar verme suçundan; Beraat 2- Sanık ... hakkında; a- TCK’nın 265/1-3, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme b- Mala zarar verme suçundan; Beraat 3- Sanık ... hakkında; a- TCK’nın 265/1-3, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet (500 TL Adli para cezası ) 4- Sanık ... hakkında; a- TCK’nın 265/1-3, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme b- TCK’nın 267/1, 43/2, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Temyiz edenler : 1- Sanıklar ... ve ... ... müdafii, 2- Sanık ... müdafii, 3- Katılanlar Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanık ... hakkında mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılanların temyizinin incelenmesinde; Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçları yönünden suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Jandarma personelinin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılanların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde; Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 3- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... hakkında iftira ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; İftira suçundan verilen uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmemesi; madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür. a- Tüm sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet kullanılarak hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirmeleri nedeniyle aynı nev'iden fikri içtima koşulları gerçekleştiği halde, haklarında bu suçtan tayin olunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile artırım yapılmaması, b- Kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesi, c- Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar ..., ..., ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, d- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçların niteliği, hükmolunan cezaların türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanık ...'in hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ve sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2012/854, K. 2013/7572, T. 15.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2012-854-e-2013-7572-k-3e801be93689