Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/22158 E. 2012/198 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme Hüküm : 1- 5237 sayılı TCK’nın 265/1-3-4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davası nedeniyle kısa kararda hüküm kurulmamasına rağmen gerekçeli kararın gerekçe kısmında mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği belirtilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki meydana getirilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca sanıkların polis otosuna zarar vermek şeklindeki eylemlerine uyan suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 516/ilk, 517 ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a. maddesi uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp her iki Kanuna göre sonuç cezalar belirlendikten sonra lehe olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken lehe yasa uygulanmasının hatalı yapılması ve ayrıca sabıkasız sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında her iki suçtan dolayı hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin de değerlendirilmesi suretiyle hüküm kurulması lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.